امروز، از روزهای زیبایی زمستانی و دور از چشم النینو در هوایی گرم و صفایی دوستانه میزبان دوستی ارزشمند و بزرگوار بودم. البته اگر پذیرایی با دو تا بیسکویت و یک چای تلخ را بتوان پذیرایی گذاشت آن هم در فضای اداری و گرفتاری های بی شمار، ...

هانیبال، دوستی گرانمایه که سلام گرم و دوستانه‌ی سروان، خانم لمپرت و دیگر دوستان را به همراه آورده بود و من که با فرار از اداره، ایشان را به زیباترین خیابانی که در مشهد می شناسم، بردم. خیابانی که دو تا از گزینه های مورد علاقه ی من را در خود دارد: کتاب و لوازم الکترونیک؛ خیابان سعدی و البته پاساژ ارزشمند مهتاب که عکسی به یادگار گرفتیم.

در پس پشت عکس ما؛ هم کتاب هست و هم لوازم الکترونیک

و گفتگو در باب کافه و خاطرات شیرین و به یاد ماندنی اش و دوستانی که با چشم دل همدیگر را می‌بینیم و میهمان اندیشه یکدیگر هستیم.

و دوستان گله‌مند از کم نویسی اینجانب باید از هانیبال ارجمند بپرسند تا بدانند که کوتاهی از من نیست، گرفتاری کار در حوزه‌ی فرهنگ بسیار است. 

اینجانب آمادگی خود را در مشهد برای پذیرایی از دوستان به شرط هماهنگی از پیش ابراز می نمایم و امیدوارم این دیدارها به هر بهانه ای با هم کافه ای های گرامی بیشتر شود.

پاینده باشید به مهر و مهربانی!

سپاس از هانیبال همیشه بزرگوار