با درودی به گستره کیهان

والا میان این همه مباحث جدی و فنی، شاید مطالب من باعث خجالت خود من بشه در درجه اول. حس میکنم میان چندین فیزیک دان و دانشمند هستم اما هیچ چیزی برای ارائه مطلب ندارم!

اما

بچگی من با این سریال آغاز شد... یادمه هنوز... ساعت سه بعدازظهر...

پیشتازان فضا...

مشتاقانه فیلم را میدیدم و در عالم بچگی کیف میکردم... و چند سال بعد...

عاشقتر شدم...

عاشق فضا...

اجازه بدید کمی کافه ای تر باشم:

اینها سه بازیگر اصلی سریال بودند (که اگر مشتری جم کلاسیک باشید دو نفر اول ار راست به چپ در سریال ماموریت غیر ممکن هم بازی نیز بودند/هستند)، از راست به چپ به نامهای مارتین لاندو (با صدای حسین عرفانی) باربارا بین (با صدای رفعت هاشمپور) و باری مورس (با صدای ایرج رضایی)

خدا کنه حافظه معیوب من درست کارکرده باشه در مورد صداها

در ضمن عاشق سفینه این سریال هم بودم

سفینه ها در این گونه فیلمها نقش مهمی را دارند البته. شاید روزی یه آنالیز کوچکی راجع به سفینه ها داشته باشم.

بعد از انقلاب دیگه اینجور سریالها را پخش نکردند و این سریالهای با ارزش در اتاق آرشیو صداسیما درحال خاک خوردن هستند.

پیش خودم قرار گذاشته بودم زیاد پرنویسی نکنم اما اقلا یه نکته علمی بگم (که لال از دنیا نرم! بگن انگار سواد داره! )

یه اشتباهی که در اکثر این دسته از فیلمها رخ میده وجود صدای سفینه در هنگام پرواز در خلاء هست! در خلاء که صدا نداریم!!

ولی خداییش صدای سفینه های امپراطوری و ... در جنگهای ستاره ای باحاله!