ممنون از هانیبال گرامی به خاطر طرح سوالات جذاب و کاپیتان اسکای عزیز به خاطر این جمله: سوالات سخت و بی رحمانه بپرسید. بیایید این سد سفت و خشک تعارفات را کنار بگذاریم و همانند دوستان واقعی باشیم و از یکدیگر نرنجیم. شاید این صندلی داغ باعث از بین رفتن رنجش های دوستان در کافه شود و دیگر شاهد دلخوری به خاطر چیزهای بی ارزش یا کم ارزش نباشیم.

به نظر من وقتی یکی از دوستان با شجاعت قبول میکنه که روی صندلی داغ بنشینه قطعا منتظر سوالات چالش برانگیزتری هست. اگر سوالات فقط در مورد علایق دوستان باشه که بیشتر شبیه نظرسنجی میشه و دیگه جذابیتی نداره.البته ناگفته نمونه من شخصا جسارت این رو ندارم که هر سوالی که دوست دارم بپرسم... شاید به این دلیل که با خودم فکر میکنم نکنه سوالم کسی رو ناراحت و دل آزرده کنه.

اسم فیلمی که همه شاهکار بدونند و از نظر شما افتضاح باشه چیه؟

در حین تماشای کدوم فیلم اشکتون بند نمیومده؟

اگر میخواستید جای یک هنرمند مشهور باشید چه کسی رو انتخاب میکردید و چرا؟

آیا در کافه کاربری هست که شما به دلایلی ازش خوشتون نیاد؟(فقط بله یا نه)

وقتی یک پست جدید مینویسید آیا تشکرهای زیرش براتون مهمه؟نگاه میکنید ببینید چه کسانی تشکر کردند؟

من گاهی اوقات به این فکر میکنم که "من دوست دارم مثلا اینجوری بمیرم".شما هم به این موضوع فکر کردید.اگر بله, چجوری؟