گنجشک کوچولوی محزون

ادیت پیاف خواننده ای ست که اگر نامش را هم نشنیده باشید آهنگهایش را شنیده اید.آنقدر در قلب موسیقی کلاسیک نفوذ کرده که بارها زمزمهٔ ترانه هایش در فیلمهای مختلف به گوشمان خورده حتی سابرینای زیبا(ادری هپبورن) هم وقتی از پاریس برمیگردد به عنوان سمبلی از پاریس آهنگ زیبای La Vie En Rose را برای لاینس لارابی(همفری بوگارت) میخواند.(دانلود آهنگ La Vie En Rose) یا در فیلم نجات سرباز رایان در دقایق دلهره آور قبل از نبرد پایانی فیلم، سربازان با چنان شوری به آواز زیبای پیاف گوش سپرده اند که انگار صدای محزون او مرهمی ست بر دردهایشان.(دانلود آهنگ Tu es partout)

نمایی از فیلم سابرینا                                           نمایی از فیلم نجات سرباز رایان

فیلم زندگی مانند یک گل سرخ تا حد زیادی, روایتی ست غیرخطی که به داستان زندگی ادیت پیاف, از زمان کودکی تا آخرین روز زندگی اش می پردازد.سکانس آغازین فیلم با اجرای ادیت ( ماریون کوتیار ) بر روی سن شروع می شود که بعد از دقایقی از حال می رود و بعد فلاش بک زده میشود به دوران کودکی اش در سال 1918. مادر ادیت که خواننده ای خیابانگرد است, به پدر ادیت نامه می نویسد که فرزندش را ترک کرده است. پدر ادیت از سنگرهای جنگ جهانی اول بازمی گردد و ادیت را به مادربزرگش که رئیس یک خانهٔ بدنام است می سپارد.در خانهٔ بدنام ادیت از لحاظ عاطفی به زنی به نام تیتین ( امانوئل سنیه ) وابسته می شود. تیتین, زنی ست که برای ادیت آواز میخواند، با او بازی میکند و هنگامی که ادیت به خاطر عفونت چشم برای مدتی بینایی اش را از دست میدهد، او را زیر چتر حمایت خود می گیرد.چندی بعد پدر ادیت که آکروبات بازی مشروبخوار است برمیگردد و ادیت را همراه خود میبرد.گر چه جدایی از تیتین برای ادیت سخت است اما چاره ای جز ملحق شدن به پدرش ندارد.اما استعداد خوانندگی ادیت پیاف از همین دوران آشکار می شود که همراه با پدرش، برای مردم آهنگهای عامه پسندی میخواند.یک شب ادیت در سیرک, حضور ترزای مقدس را حس میکند و ترزای مقدس به او اطمینان می دهد که همیشه در کنارش خواهد بود.در طول داستان نیز شاهد این هستیم که ادیت با تمام سختی ها و مشکلاتش،همچنان اعتقادش به حضرت مسیح و ترزای مقدس را حفظ میکند.

ادیت پیاف در نوجوانی                                      ماریون کوتیار در نقش ادیت پیاف

ادیت در بیست سالگی مثل مادرش در خیابانها آواز میخواند، که دست تقدیر زندگی جدیدی را پیش رویش میگذارد.درست در هنگام خواندن آهنگی در خیابان است که صاحب یک کلوپ شبانه به نام لوئیس لوپلی صدایش را میشنود و او را کشف میکند. لوپلی، ادیت را به کافه ای می برد که پاتوق بسیاری از هنرمندان است و به خاطر صدای زیبا و جثهٔ کوچک ادیت، نام La Môme Piaf را که به معنای گنجشک کوچولو ست بر او میگذارد.چندی بعد لوپلی کشته میشود و اینبار ریموند آسو از ادیت حمایت می کند و به او اصول آواز خواندن صحیح را آموزش می دهد.سکانس هایی که آسو به ادیت درست خواندن را آموزش میدهد از سکانسهای جذاب فیلم هستند.مخصوصا جایی که ادیت را تشویق میکند که هنگام خواندن، از دستهای کوچک و زیبایش استفاده کند و حسش را با حرکت دست ها به مخاطب القا کند.

                                                    ریموند آسو و ادیت پیاف                     مارک بارب و ماریون کوتیار در فیلم زندگی مانند گل سرخ                                       

آشنایی ادیت با مارسل کاردان "بوکسور فرانسوی" و دلبستگی و عشق این دو نفر از دیگر ماجراهایی ست که فیلم به آن پرداخته است.اوج بازی ماریون کوتیار و تاثیرگذارترین سکانس فیلم،صحنه ای ست که ادیت صبح از خواب برمی خیزد و مارسل را کنار خود می بیند.با خوشحالی و شور و شوقی کودکانه برایش قهوه حاضر میکند و وقتی با نگاه های سرد اطرافیانش رو به رو می گردد، به آنها پرخاش میکند تا معنای این رفتار و نگاه های غمزده را بفهمد و در نهایت خبر سقوط هواپیمای مارسل را می شنود.شتاب زده به اتاقش برمیگردد و وقتی جای خالی مارسل را میبیند، ناباورانه اشک می ریزد و نام مارسل را فریاد میزند.همچنان که راه میرود و نام او را تکرار میکند، سکانس پیوند میخورد به حضورش بر روی سن و غم و حزنی که در آن لحظه ها ایجاد میشود تا پایان فیلم در فضا و صحنه های فیلم باقی می ماند.

                    مارسل کاردان و ادیت پیاف                  ماریون کوتیار و ژان پیر مارتینز در فیلم زندگی مانند گل سرخ

در ادامه فیلم دیگر از آن ادیت پر شور خبری نیست.او آنقدر شکسته و ضعیف میشود که دیگر توانایی اجرا و خواندن ندارد تا اینکه ترانه سرا و آهنگسازی به دیدنش میروند و آهنگشان را برای او اجرا میکنند.

نه دیگر چیزی برای من مهم نیست
من از چیزی پشیمان نیستم
خوبیها و بدیهای که به من شده
برای من یکسان است
نه دیگر چیزی برای من مهم نیست
من از چیزی پشیمان نیستم

با شنیدن چند بیت اول آهنگ، ادیت که گویی جان دوباره گرفته فریاد میزند: شما شگفت انگیزید...این دقیقا همان چیزی ست که دنبالش بودم...این باور نکردنی ست...این خود منم...این زندگی من است.

در واقع آهنگ "نه، پشیمان نیستم" خلاصه ای از زندگی ادیت پیاف است و فقط بعد از دیدن این فیلم است که با تمام وجود معنایش را درک میکنید و زیبایی این آهنگ، که آخرین آهنگی ست که ادیت پیاف در زندگی اش اجرا کرد برایتان دو چندان می شود.( دانلود آهنگ زیبای non je ne regrette rien)

    ادیت پیاف                                     ماریون کوتیار در نقش ادیت پیاف

در دقایق پایانی فیلم در سکانسی صمیمی و دوست داشتنی که من خیلی دوستش دارم ، ادیت را میبینیم که با آرامش در ساحل نشسته و در حال بافتن یک پولیور است.خبرنگاری برای مصاحبه می آید و کنارش مینشیند.ادیت با صداقت و سادگی به سوال هایش جواب میدهد.

_دوست دارید زندگی تون تو چشم باشه؟ قبلا آره

_اگه دیگه نتونید آواز بخونید؟ اونوقت دیگه نمیتونم زندگی کنم

_از مرگ میترسید؟ بیشتر از تنهایی میترسم

_دعا میخونید؟ بله، به خاطر اینکه به عشق اعتقاد دارم

_بهترین قسمت اجرا برای شما کدام است؟ وقتی که پرده ها کنار میروند

_توصیهٔ شما به یک  زن چیست؟ عشق

_ و به یک دختر جوان؟ عشق

_ و به یک بچه؟ عشق

      ادیت پیاف                                         ماریون کوتیار در نقش ادیت پیاف

 ماریون کوتیار در نقش ادیت پیاف آنقدر ستودنی و بی نظیر ظاهر شد که تمام منتقدان و مخاطبان فیلم را شگفت زده کرد. او برای این نقش جوایز زیادی از جمله گلدن گلوب، سزار، بفتا و مجسمهٔ طلایی اسکار را به دست آورد.همچنین ماریون کوتیار اولین بازیگر فرانسوی زبانی ست که برای یک فیلم فرانسوی توانسته اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را از آن خود کند.