خیلیا میگن فکر کردن به گذشته ها و شخم زدن خاطرات قدیمی کاری است بیهوده و بی ثمر...

اما من عجیب حس نوستالژیکی به گذشته ها دارم ... حسی که بسیار قوی و در عین حال لذت بخش و دوست داشتنیه ... حس روزایی که حتی وجود نداشتی اما با دیدن یک فیلم یا عکس شدیدا باهاش عجین می شی و می ری به گذشته های دور... روزای قشنگ و دوست داشنی با آدمهای خاص ... و البته فضاهای سیاه و سفید و حتی ترسناک... یک حس همزیستی با قهرمان اول فیلم ها ...

فضای خاص شهرهای بزرگ امروزی در قاب تصاویر سیاه و سفید فیلمسازان بزرگ که به نوعی گوشه ای از تاریخ را به تصویر کشیده اند:

لندن مه آلود "چراغ گاز" و تلاش های گریگوری آنتون (شارل بوایه) که با ایجاد حقه و دسیسه برای رسیدن به مقصودش پائولا (اینگرید برگمن) را تا سرحد جنون می برد...

وین "مرد سوم" و فاضلاب عظیمی که هالی (جوزف کاتن) را وادار به رودر رویی با دوست قدیمی اش هری (اورسون ولز) می کند ...

ریو "بدنام" و سر گرفتن عشق میان آلیسیا (برگمن) و دولین (گرانت)....

و سانفراسیسکوی مرموز "سرگیجه" و تلاش های اسکاتی (جیمز استوارت) برای یافتن مادلن (کیم نواک) ...

و صدها نمونه دیگر ...

شهر ها برای  ما در همه فیلمها یادآور اتفاقاتی هستند که در آنها رخ داده ... اتفاقاتی تلخ و شیرین که هرکدامشان پر از خاطره های نوستالژیک در ذهن ماست...

پس بیایید از شهرها و فیلمها بیشتر بنویسیم و در این حس خاص و نوستالژیک سهیم شویم...