" اگر می خواین ما رو بدبخت کنید خب بگین , وگرنه چرا جلو آب رو بستین ؟! " 

 ( سریال روزی روزگاری - آنجا که قشون دولتی برای یافتن دزد تفنگ , آب قنات را به گرو بسته اند ! )

پیرو بحث دوستان , امروز داشتم در مورد تاریخ خشکسالی در خاورمیانه و فلات ایران تحقیق می کردم.

چیزی که آشکار است اینست که خشکسالی در طول تاریخ همواره با این جغرافیا بوده و دوره های آن تکرار شده است. ایران به دلیل احاطه شدن توسط کوه های بلند البرز و زاگرس - که باعث جلوگیری از نفوذ بادهای باران آور به داخل آن شده - دارای بیایان ها و مناطق خشک بسیاری است. قنات به درستی شاهکاری بوده که ایرانی ها برای رفع این مشکل در مناطق داخلی کشور اختراع کرده اند.

امروز به نکته جالبی برخوردم. در سریال روزی روزگاری , اپیزود دوم که مراد بیگ به روستا رفته و باغداری می کند , در سکانسی پیرمردی را می بینیم که کنار نهری خوابیده و یک کاسه سوراخ دار در یک بادیه گذاشته که حکم ساعت آبی را دارد. فلسفه آن ساعت اینست که چون آب قنات باارزش و کمیاب است , هر یک از باغداران در طول روز سهمیه زمانی مشخصی از آب کاریز ( نهر قنات ) دارند که باید رعایت کنند. آنها حساب زمان را با این ساعت آبی نگه می داشتند.