(۱۳۹۳/۱۰/۱۲ عصر ۱۲:۰۱)Green نوشته شده:  

(۱۳۹۳/۱۰/۱۲ صبح ۱۰:۴۳)کاوه نوشته شده:  

بسیار زیبا، کامل و دقیق و غافلگیر کننده در صبح جمعه!

مخصوصا با قسمت تأکید بر بازگشت به رمانتیک بودن راخمانینف و یا کلاسیک بودن برامس کاملا هم عقیده هستم.
البته به شخصه با پیانو کنسرتوی شماره ی 2 راخمانینف بیشتر از ارتباط برقرار میکنم.

بله پیانو کنسرتوی شماره 2 راخمانینف اصولا به علت در برگیرندگی تمامی المنت های موسیقی در تمام عمرش به عنوان معیار سنجیده میشه..

و البته در بررسی زمان و پیانو کنسرتو راخمانینف بنده در این تاپیک توضیحات محدودی داده بودم..

و در بررسی راپسودی هم ناچارا به پیانو کنسرتو شماره 2 کشیده میشیم اما راپسودی از منظر برخورداری از بینش سنی اواخر عمر راخمانینف اثری شخصی تره..

اما بنده هم مثل شما پیانو کنسرتوی شماره 2 رو محبوبتر میدونم.

بله، مطالعه کردم و لذت بردم. مشخص و مشهوده که جنابعالی علاقه و تجربه و البته ید والایی در هنر کلاسیک، علی الخصوص سینما و موسیقی دارید.
پیشنهاد میکنم در شاخه آهنگسازان مدرنی که رمانتیک باقی موندند، به مجموعه آثار ژان سیبلیوس بعنوان مهم ترین آهنگساز فنلاند سری بزنید.

البته ایشون برعکس راخمانینف که با فرم کنسرتو معرف دنیای موسیقی هست، بیشتر در نوشتن پوئم سمفونیک فعالیت داشتند و آثاری چون: فینلاندیا، اِن ساگا، قوی تونوئلا، تاپیولا، دختر پویولاست و سوئیت معروف کارلینا متعلق به ایشون هست.