عمو مرتضی رفت ... جمله ای که خودش دوست داشت در روز وداعش بر تارک روزنامه ها نقش ببندد.

خواستم واقعا متنی پرسوز و گداز برای او بنویسم اما دیدم این یک کم لطفی بزرگ در حق ایشان و دوستدارانش است .برای هجران هنرمندی که بیش از 6 دهه مردم سرزمینش را خنداند و شاد بودن هموطنانش را بر هر چیز دیگری ترجیح می داد نباید افسوس خورد...

مرتضی احمدی هر آنچه که داشت عاشقانه تقدیم کرد. در همه هنرهای نمایشی سرک کشید و حضوری پربار داشت. رادیو ،دوبله ،تئاتر،سینما،پیش پرده خوانی و نویسندگی و فرهنگ شناسی.

هنوز نوارقصه های زیبای او در اوایل دهه 60 خاطراتی شیرین برای نسل ماست. او برای هر سنی و هرمخاطبی خاطره ای شیرین برجای گذاشت.

8 آلبوم ذیل برای نسل ماخاطرات بسیار دارد. امید است که باشنیدن آنها فاتحه ای نثار روح بلندش کنید.

http://www.irmp3.ir/music/singer_album/4389/

مرتضی احمدی همیشه زنده است و با آثار برجا مانده اش در قلبهای یکایک هموطنانش حضوری نیک دارد.

روانش شاد...