درود بر شوالیه تاریکی!

مرد آنلاین نیمه شبها، با آرزوی اینکه کت وومن، بدون نقاب و با بازی میشل فایفر در این نیمه شب های پاییزی در گربه رو های آپارتمانت به وصال نائل آید و با سپاس از این نوشتار تغزلی در باب یکی از ناب ترین سینماهای جهان و یکی از کمال گراترین ژاپنی ها یعنی کوبایاشی بزرگ.

خاطره اولین بار دیدن این فیلم از تلویزیون در سالهای کودکی با چشمانی خواب آلود و وحشت زده فراموش نشدنیست و باعث شد زمستان سرد و پربرف آن سال در ترس و واهمه و رویای ظهور زنی مو بلند با تللویی کبود از خرمن برف های انباشته در حیاط بگذرد.

در آن سالهای ابری ممنوعیت تصویر به لطف پتوهای سبز و سامسونت های جادار امریکن توریستر و پسرعموهای بزرگتر، دستگاه های جادویی ژاپنی آخر هر هفته بزمی خانوادگی ترتیب می داد و من با فاصله چند ماه از کابوس زن برفی بر روی یک نوار ناسیونال و با نظارت کشیش گون پسر عموها فیلمی آمریکایی دیدم که کابوس هایم را مکرر کرد و هر چه به آنها می گفتم داستان این فیلم تکراریست و مانند یک فیلم ژاپنیست که تلویزیون داده است با تمسخر آنها مواجه می شدم و همچنین فهمیدم که همه از فیلم های ژاپنی در آن سالها گریزانند. داستان از این قرار بود که یک مجسمه زینتی از نمای ساختمانی زنده می شد و دست به کشتار می زد اما یک بار یکی از شاهدان را زنده گذاشت و از او قول گرفت در مقابل زندگیش هیچوقت با کسی راجب آنچه دیده است حرف نزند. پس از گذشت روزها مرد با زن جوان سیاه پوستی آشنا و عاشقش می شود (دست کشیش ها اینجا دگمه منفور F F را می فشرد) با او ازدواج می کند و صاحب دو بچه می شود اما از آنجا که طبق اصل آنتروپی هیچ خوشبختی دوام نمی آورد مرد برای زنش قفل راز می گشاید و زن در جا تبدیل به همان هیولا می شود. تفاوت نگرش آمریکایی با ژاپنی در پایان فیلم است. هر دوی بچه ها نیز به هیولا تبدیل می شوند و زن شوهرش را می کشد و با فرزندانش مانند اژدها پر می کشند و تا آنجا که حافظه یاری می کند فکر می کنم دوباره به مجسمه های نمای ساختمان تبدیل می شوند.

پست شوالیه باعث شد دست به یک جستجوی شرلوک وار بزنم و نهایتا نام فیلم را یافتم و بخشی از خاطرات سینمایی کودکیم بازیابی شد. داستان هایی از تاریکی: نسخه سینمایی (Tales from the Darkside: The Movie) محصول 1990 به کارگردانی جان هریسون و داستان هایی از مایکل مک داول، سر آرتور کانن دویل، استیفن کینگ و فیلم نامه ای از جرج رومرو.