چند روز پیش سعادتی دست داد تا فیلم عصر جدید چاپلین را در حضور دوستان در سینمای خانگی به تماشا بنشینیم. واقعا وقتی انسان مدتی به لحاظ مشغله زندگی از این نوع فیلم ها دور مانده باشد و فقط فیلم های مدرن و امروزی را با پیچیدگی های مصنوعی دیده باشد ، تازه متوجه می شود که صفا و صمیمیت و سادگی فیلم کلاسیک یعنی چه . عصر جدید هنوز بعد از بارها تکرار از تلویزیون - ماهواره و ویدیو ، باز همه را ، از کوچک تا بزرگ به وجد می آورد و به راحتی با تماشاگرش ارتباط برقرار می کند. ریتم مناسب فیلم اصلا تماشاگر را خسته نمی کند. سکانس های زیبا آنقدر زیاد هستند که تماشاگر رغبت نمی کند لحظه ای از پای فیلم بلند شود. از سکانس شاهکار ابتدایی فیلم که گله ای گوسفند را به گله ای انسان که در مترو راه می روند پیوند می دهد تا سکانسی که چاپلین و چند کارگر در حال سفت کردن چند پیج در کارخانه هستند ( و کسی نمی داند اصلا اینها چکار می کنند !! )

جالب اینکه یکی از اقوام  مسن ( بزرگ خاندان ) که در جمع سینمایی ما فیلم را تماشا می کرد گفت اینها چقدر پیشرفته بوده اند که در 80 سال پیش در کارخانه دوربین مدار بسته داشته اند در حالی که ما تازه داریم این کارها را می کنیم !!  سر سکانس ماشین غذاخوری هم جمعیتِ فیلم بین ، منفجر شدند  و صدای خنده و سرفه و قاه قاه ملت به هوا رفته بود .... بله ... چاپلین همیشه با ماست