(۱۳۹۳/۲/۳ عصر ۰۶:۰۰)زاپاتا نوشته شده:  

(۱۳۹۳/۲/۳ عصر ۰۳:۰۹)برو بیکر نوشته شده:  

البته موضوع عشق در  سریالی چون هزار دستان بشدت موج میزد اما این عشق ، عشق به همزاد نبود. بلکه عشق به هنر بود که به محوریت خوشنویسی تهیه و تنظیم شده بود.

برو بیکر عزیز بنظر من عشق در هزاردستان ،ناب ترین روایت تصویری از این مقوله است ، ای کاش دوباره سکانس بیادماندنی و تکرار ناشدنی خداحافظی ابوالفتح (علی نصیریان / با صدای ناصرطهماسب) و جیران (مینوابریشمی / با صدای شمسی فضل الهی ) را ببینید که دلسوختگی و دل سپردگی دو عاشق چه ها با دل ما نمی کند.دیالوگهای علی حاتمی که سراسر بوی دلدادگی و البته فراق می دهد از جنسی است که هرگز تکرار نخواهد شد.آنجا که جیران در جواب ابوالفتح می گوید اینبار لاقل بجای دختر عمو،جیران صدایم کن بی معرفت ،خود حکایتی است بی پایان از عشق ... هزاردستان حکایت غریبی است در حافظه تصویری این سرزمین ،حکایتی که تماما در ستایش عشق است ،عشقی که حسرت نا فرجامی اش تا ابد ماندگار است و سنگینی فراقش بر دل می ماند...

بیاد علی حاتمی و عاشقانه ترین سکانس تاریخ سینماو تلویزیون ایران...

با تشکر از بروبیکر عزیز برای نظرسنجی سریالهای تاریخی ایرانی و سپاس از زاپاتای عزیز برای یادآوری یکی از ماندگارترین لحظات عاشقانۀ هزاردستان و همانطور که به زیبایی نوشنتد، عشق در هزاردستان (هرچند موضوع اصلی نیست) به ناب ترین صورت در عین موجز بودن به تصویر درآمده. به جزء آن سکانس معروف وداع تلخِ ابوالفتح و جیران (با آن لهجۀ شیرین آذریِ طهماسب و فضل اللهی در دوبله ای فوق العاده)، از دیگر عاشقانه های هزاردستان که البته با بی مهری دچار ممیزی و سانسور شدند، یکی عشق رضا تفنگچی/خوشنویس (جمشید مشایخی) و قمربانو (شهلا میربختیار) بود که درست مثل خانه شان که در اثر هجوم قزاق ها، سرد و بی روح شده، آتش عشق آنها نیز خاکستر شده و در شبی که خانه شان توسط مفتش شش انگشتی (داود رشیدی) غصب شده، این زوج سالخورده پس از سپری شدن سالهای از دست رفته در سکوت و رخوت، فرصتی می یابند برای تجدید خاطرات خوش گذشته ؛ و دیگری توجه و علاقۀ خاصِ خان مظفر (عزت الله انتظامی) به عروس بیوه اش، امین اقدس (زهرا حاتمی) بود که تنها همدم و مونس دوران پیری اش است و درواقع خان مظفر برای خوشحالی پسر بیمارش، امین اقدس (دختری که در بورس سالانۀ خان مظفر برنده می شود و به عنوان شاگر اول به تهران می آید) را به عقد پسر در می آورد که گویا بعدها خود گرایش عاطفیِ ناگفته به او پیدا می کند که متأسفانه این ها همه دچار جرح و تعدیل شده و یا به نمایش درنیامدند و یا اصلاً به هنگام ساخت به اجبار کنار گذاشته شده اند و همانطور که می دانید علاوه بر اینکه ایده اولیه و طرح اصلی زنده یاد حاتمی (جاده ابریشم) شکل نگرفت، نسخۀ به نمایش درآمده هم دستخوش تغییرات و شامل حذف های بسیاری شد و ای کاش روزی برسد که نسخۀ کامل هزاردستان در اختیار دوستداران سینمای حاتمی قرار بگیرد... اثر جاودانی که با وجود همۀ حذف هایش، زمان قدرت عبور از هیچ یک از سکانس ها و پلان ها و نماهایش را ندارد، مجموعه ای که «طهران قدیم» را به دیگر سازندگان آثار تاریخ معاصر ایران به یادگار گذاشت: شهرک سینمایی علی حاتمی (و نه شهرک سینمایی غزالی!) که به علت عدم رسیدگی مسؤلین، آثاری جدی از فرسایش در آن دیده می شود...