سلام...

بهار هم رسید و رسم خوشایند نو شدن و تازگی را با خود آورد، تا خدا چه خواهد و امسال چه شود...

سالی که گذشت، یک تفاوت عمده داشت، گمانم برای همۀ مردم کشورم همینگونه بود، که اگر وضع اجتماع همین بوده و هست و ما آدمها تغییر چندانی نکرده ایم، آب و هوایش می کاهد از یکنواختی... امسال برف داشتیم. برف و باران و یکجور نشاطِ گمشدۀ ملی میهنی انگار..... خدا نخواست یکنواخت به سر کنیم...!

و در آغازِ این سالِ جدید، که دلم خوش است به بودن خانواده، همکاران، دوستانِ راه دور و نزدیک، می کوشم که باز تازه شوم. آرامشی که شاید دریغ می شود از من و ما، در کوچه، خیابان، محل کار و حتی بعضا سفر، این آرامش را می طلبم از خدای بزرگ و مهربانترین، برای همۀ دوستانم، برای کشورم و برای همۀ انسانها... و آنها که رفتند و دیگر میانمان نیستند که روحشان قرین رحمت پروردگار شود و صبر نیز هدیۀ او باشد به بازماندگانشان...

با بهترین آرزوها برای شما که بهترینید...

با مهر و درود

بانو