به شخصه ماهنامه فیلم را فقط میخوانم و آنرا بهترین میدانم چون تنها منبع سینمائی کشور است که ترجمه نیست و مطالب آن دست اول ایرانی است. مابقی مجلات صرفا رنگ و لعاب دارند و همه مطالب آنها کپی برداری از سایتها و مجلات خارجی است (مانند دنیای تصویر) و یا اینکه آنقدر تخصصی و یکسویه هستند که بیشتر به درد دانشجویان رشته مربوطه یا علاقمندان صرف آن مقوله میخورد. گاهی برخی از مجلات وابستگی و ارادت خاصی به کس یا کسان و یا نهادها و شرکتهای خاصی دارند که در واقع به نوعی شیپور آنها محسوب میشوند و به شخصه از مطبوعاتی که سنگ کسی یا چیزی را به سینه میزنند متنفرم و گاهی مطالب صرفا برای فروش و پول تهیه و تدوین میگردند که بازهم به مذاق اهل هنر خوش نمیآید