(۱۳۸۹/۵/۱ صبح ۰۱:۴۶)Classic نوشته شده:  

این تاپیک را به بررسی شخصیت های سینمایی ماندگار اختصاص می دهیم. آدم هایی که روی پرده سینما ساخته می شوند و وجود بیرونی ندارند. لطفا در اینجا فقط در مورد خود کاراکتر سینمایی ، مجزا از بازیگر آن بحث کنید.. بهتر است از شخصیت های مورد علاقه خود به ترتیب اولویت شروع کنید و از دل بنویسید. هر چه از دل بر آید لاجرم بر دل نشیند...

میدانم باید از" آدم" های روی پرده سینما بگویم و مجزا ازبازیگرشان اما...

وقتی پای فیلمی از تیم برتون خلاق در میان است با تصویر تاریکی که استادانه و دلنشین از بشریت برپرده جادویی ترسیم میکند مگر آدم محبوب و معقولی هم باقی می ماند؟!پس اجازه دهید اینبار وفقط همین یک بار از موجود دور از آدمیزادی بگویم که ازهرآدمیزادی به انسانیت نزدیکتر است : ادوارد دست قیچی

همه چیز از سوال ساده دختربچه ای از مادربزرگش آغاز میشود: «چه می‌شود که برف می‌بارد؟»

*********

ادوارد مخلوقی آدم نماست که سازنده اش قبل از اینکه دستانش را بسازد میمیرد و او به جای دست بناچار۵ پنجه‌ی قیچی وار دارد .ادوارد دست قیچی ژولیده و رنگ پریده و مشکی پوش وارد دنیایی میشود رنگ در رنگ پر نقش ونگار. او ساده دل ومعصوم است وتا آخرماجرانیزاینگونه میماند. با قلب پاکش دوست دارد به مردم کمک کند در حالی که هیچ چشم داشتی از بقیه ندارد ادوارد بخاطرنقص عضوی که دارد مورد توجه واقع میشود. ولی همین نقص او برده واردرخدمت تکمیل زیباییهای دنیای انسانها قرار میگیرد.اونه تنها شکایتی ندارد بلکه قلبا از خدمت به مردم خرسند است.

اما به خاطر عدم کنترل کامل "قیچول" هایش در ابتدا باعث اسیب دیدن خود خصوصا خراشهای چهره اش هستیم همین عدم کنترل ناخوداگاه و ناخواسته باعث اسیب دیدن معشوقه اش و سایرین میشود و به این بهانه مردم قدرناشناس بدون در نظر گرفتن قلب پاک ادوارد او را خطرناک قلمداد میکنند.نقص عضو ادوارد از زمانی که عاشق می شود به روح خودش نیز ضربه میزند نقطه ی اوج آن وقتیست که که ادوارد در عین تمنا از اغوش گرفتن معشوقه اش خودداری می کند...ادوارد تحقیر میشود تنبیه میشود طرد و تبعیدمیشود ولی عاشق وزیبایی آفرین وهنرمند باقی میماند.

و بالاخره برف حاصل از تراشیدن مجسمه ی فرشته ی یخی به دست ادوارد که برای معشوفه خود ان را می سازد و شایدتجلی سرمای سوزان آزمندی بیرحمانه و استثمارگرایی آدمها نیز باشد...

والحق که جانی دپ از ادوارد تیپ دوست‌داشتنی‌ای ساخته! موجودی لطیف و معصوم که باید او را از دنیای بد بد بدپیرامونش و البته دستهای قیچی‌‌وار خودش محافظت کرد تا جسم و روحش بیش از این خراشیده‌نشود. بازی دپ بقدری درخشان است که بی انصافی بود سخنی از هنرنمایی وی به میان نیاورم.

خلاصه کلام آنکه ادوارد دست قیچی از هر انسانی انسانتر، از هر عاشقی عاشقتر و در نظر من ازهرمحبوبی محبوبتر است والبته صد البته از هر تن هایی تنهاتر است یاد شعر نیما افتادم:

آی آدم ها

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید

می زند فریاد و امید کمک دارد

آی آدم ها که روی ساحل آرام ، در کار تماشائید !
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده ، بس مدهوش
می رود نعره زنان، وین بانگ باز از دور می آید :

آی آدم ها ..

و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رساتر
از میان آب های دور و نزدیک
باز در گوش این نداها

 آی آدم ها…