(۱۳۹۲/۷/۵ صبح ۰۶:۴۳)اکتورز نوشته شده:  

(۱۳۹۲/۷/۵ صبح ۱۲:۳۹)Papillon نوشته شده:  

.................

آدم شلخته و بیحوصله : شالی !؟ .........................

 چرا به آدمی که سر و وضع ظاهری نامرتب داره و درست راه نمیره ، شالی می گن برای من ناشناخته ماند و هر چی هم از بزرگ تر ها سوال می کردم که چرا این لغت رو ادا می کنن کسی چیزی نمی دونست . تا اینکه یک روز عمو یم گفت فکر کنم منظورشون چارلی باشه ( همون چارلی چاپلین معروف ! که آوازه نام و رفتارش تا عمق روستا ها هم رفته و صد البته تحریف هم شده ! )

دوست عزیزم جناب پاپیلون

در برخی از نواحی کوردستان ( البته بیشر نواحی مرزی / بین کوردستان عراق و ایران ) امکان دارد این چنین واژه ای کاربرد داشته باشد .

در کوردستان عراق مردم به تبعیت از هم وطنان عربشان گاهآ در تلفظ برخی واژگان یا اسامی حرف ( چ ) را با ( ش ) معامله کرده اند.

عرب میگویند : شایی ( چایی ) / جاک شان ( جکی جان " چان " ) / شارلی شابلین ( چارلی چاپلین ) و ..........

و دقیقآ کوردهای عراق این دو اسم آخری را مانند عربها تلفظ میکنند.

البته در روستاهای نواحی سردشت شالی گاهی اسم و گاهآ فامیلی هم هست ( من خودم یک پیرمرد بانام شالی میشناختم که خیلی هم شلخته بود ).

جالبه من تا به حال چنین کلمه ای رو نشنیده بودم ولی در یزد ما کلمه ای مشابه رو به کار می بریم یعنی به چنین آدم هایی می گیم شولی.از انجا که شولی نام نوعی آش است که در یزد و کرمان طبخ می شود گمان من همیشه این بوده که این لفظ ارتباطی با این نوع آش و آبکی بودن آن دارد.حال که اینک ابعاد جدیدی از این واژه فراروی ما گسترده شدهبر عالمان علم لغت کافه فرض است تا تحقیق جامعی پیرامون ریشه ی این واژه وتاریخچه ی آن به دست آورند.(حالا جدا از شوخی شما این واژگان عامیانه را سرسری نگیرید  ای بسا در میان آنها واژگانی با قدمت چند هزار ساله باشد.برای مثال ما بسیار عبارت خوش وبش را به کار می بریم در حالی که غالبا معنی بخش دوم آن را نمی دانیم ومن از خانم مزداپور که از محققین زردشتی کشور هستند شنیدم که معنی بش اصلی پهلوی دارد به معنی ناخوشی  وتلخکامی)