راتسو ریزوی گرامی،هم کافه ای عزیز،چندی است نوشتن یاد داشت های روانه را شروع کرده اید.از ان یادداشتهای برامده از دل که فقط انان که عشق فیلم تمام عیارند دلی بودن ان را میفهمند.خیلی پیش تر گفته بودم که دوست داشتنی مینویسید.فقط نوشته های یک ادم دوست داشتنی میتواند این چنین بر دل جای خوش کند.ممنون برای فیلمهایی که لا به لای نوشته هاتان معرفی میکنید.باور میکنید که من اصلا نام پاتریس لوکنت را نشنیده بودم. رد دختری روی پلش را گرفتم و به چه فیلمها و کارگردان هایی که نرسیدم. دست و دلم میلرزد از این که نکند نتوانم همه ی این فیلمها را ببینم. شما هم که هی از ان ارشیو پر و پیمانتان میگویید و دل ما را اب میکنید.باشد عیبی ندارد می ارزد به ان سر نخهایی که دستمان میدهید.

جسارتتان در نوشتن را تحسین میکنم و ارزو میکنم حالتان انقدر خوب بماند که باز هم بنویسید و بنویسید...