راز ماندگاری کارهای چاپلین ، و برخی از کارهای سینمای صامت سادگی و صداقت فیلم های آنهاست. چاپلین نیازی به دیالوگ های زبان پر کن احساس نمی کند و در همه فیلم هایش بدون استثناء ، زیباترین پیام های انسانی را با زبان استعاره هنری بیان می کند. به همین خاطر است که فیلم هایش صدها سال دیگر هم مخاطب خواهد داشت چون مفاهیم اصلی زندگی انسان را در بر می گیرد : عشق پاک - زیبایی حقیقی - آزادگی انسان - تلاش صادقانه و ...

البته کسان دیگری هم قبل و بعد از چاپلین فیلم صامت ساختند اما امروز نامی از آنها نیست چون مثل چاپلین بلد نبودند که این مفاهیم را در قالبی مخاطب پسند عرضه کنند. سینما هنری مردمی است که بدون در نظر گرفتن عامل جذابیت برای تماشاگر ، مانند پرنده ای که یک بال خود را از دست داده ، قادر به پرواز و حرکت نیست. چاپلین خوب نبض مردم را در دست داشت و برای همین است که فیلم هایش حتی 70 سال بعد نه تنها بر پرده بزرگ سینما ، که بر صفحه کوچک مانیتور و تلویزیون ، باز برای ما جذاب است.