زماني كه به يك ژانر سينمايي مي انديشيم غالبا مجموعه اي از دوبلر ها در نظر ما مي آيد كه در بيشتر آثار آن ژانر گويندگي كرده اند.از آن جمله كارتون و فيلم هاي رزمي آسياي شرقي كه كودكي ونوجواني بسياري از ما با آنها سپري شد آثاري چون سفر هاي ميتي كومون،توشي شان،افسانه ي سه برادر (هردو نسخه ي آن) يا سريال جنگجويان كوهستان وحتي تا همين چند سال پيش سريال ماندگار افسانه ي شجاعان ونه اين سريال هاي بزن ودروي كره اي كه از هنر سينما هيچ بهره اي نبرده اند.

زماني كه به اين آثار مي انديشم نا خود آگاه مجموعه اي از دوبلرها در ياد  مي آيد گويندگاني چون محمد عبادي،پرويز ربيعي،ناصرممدوح،ظفرگرايي و...البته زنده ياد محمد خواجوي ها(ماني) كه صداي محزونش را به عنوان راوي بسياري از آن آثار به ياد داريم. در اين ميان خاطره ي سفرهاي ميتي كومون وبالا جستن برادر كايكو و فرياد ((اين علامت مامور مخصوص حاكم بزرگ است احترام بگزاريد)) كه محمد عبادي آن را بيان مي كرد در خاطره ي من بيش از همه مانده است .چه وجد وشوري از ديدن اين صحنه بر ما كودكان آن زمان غالب مي شد.والبته نريشن پاياني سه برادر ((اي برادران من ليوبي،جانگ في وگوآن يو مي دانم كه براي آزادي وطن...))كه با آن موسيقي حزن انگيز و وغروب آفتاب هميشه بغض به گلويم مي نشاند.ومن كه در باز هاي كودكانه همواره خود را گو آن يو فرض مي كردم با آن ريش بلند.( در آن زمان ميان ما پسر بچه ها ليوبي از محبوبيت بيشتري بر خوردار بود). اما دوبلر ديگري كه از او سخن رفت ومن نيز بسيار مشعوف شدم جواد بازياران بود دوبلري با صداي خاص كه بسياري از كارتون هاي كودكي ما را خاطره انگيز كرد . در اين ميان ايگور پيش خدمت موذي ارباب داك گياه خوار بيش از همه در ياد من مانده است .بازياران در ويژه نامه اي كه چند سالي پيش همشهري جوان به مناسبت كارتون هاي ماندگار كودكي منتشر كرد جمله اي گفت كه در نوع خود جالب است ((درگذشته،تمام كساني كه در دوبله به مقام ودرجه ي استادي ميرسيدند تازه جرات مي كردند در كارتون حرف بزنند.اما حالا هركس مي خواهد دوره ي دوبله ببيند مي گويند برو كارتون بگو يعني كارتون براي گويندگان امروز درجه صفر است و اين طور كارتون ها به فاجعه تبديل شده اند))