با تشكر از دوستان عزيز كه اين بحث رو به راه انداختند، به نظر من، گوينده اي در انيميشن قدرتمنده كه بتونه صداي خودش رو با هنرمندي به شخصيت كارتوني نزديك كنه. اين كار بسيار سخت تر از دوبله فيلمه چون در فيلم بازيگر اصلي با ايفاي نقش خود، بخشي از انتقال اطلاعات به بيننده رو انجام ميده. برخی از گویندگان هم به نظر من فقط با یک شاه نقش جای خودشونو تثبیت کردند.

 (بدون ترتيب)

اصغر افضلي (كليه تيپ ها، وروجك، پرنس جان و ...)

مهدي آژير (فكر نميكنم ليستي بدون آژير در اين بخش وجود داشته باشه!)

جواد پزشكيان (تنها تيپ مار پزشكيان براي اثبات تواناييهاش كافيه)

صادق ماهرو (از گوريل انگوري تا داروغه ناتينگهام فاصله واقعا زياديه!)

شهروز ملك آرايي (وزير اعظم سيندرلا شاهكاره)

مهدي آرين نژاد (همه کارها، پدر تاک، گروهبان دودو و مورچه خوار)

ايرج ناظريان و ايرج رضايي (دو تك نقش و شاهكار شاه در سيندرلا و معاون كلانتر)

حسن عباسی (مورچه)

منوچر نوذري (خالق شخصيت دانلدداك به زبان فارسي)

ناصر تهماسب (به خاطر شاه نقش يوگي)

ژرژ پطرسی (رابین هود)

پرویز نارنجیها (پلنگ صورتی)

سیمین سرکوب (بهترین نقش منفی گو کارتون در میان خانمها - کرولا دویل در 101 سگ خالدار و نامادری سیندرلا)

نادره سالارپور و ناهید امیریان (بدون این دو بیشتر خاطرات کودکی ما اصلا وجود نداشت)