[-]
جعبه پيام
» <میاموتو موساشی> می دانستم که، چنین فیلمی از تلویزیون پخش شده بود. ولی هیچ علاقه ای به دوباره دیدنش نداشتم، حیف! وانتظار دیدن داگلاس را هم نداشتم. Running 1979
» <Emiliano> امّا اگه لطف کنید، لینک اون ارسالهٔ ایشون رو اینجا بذارید، بدون سوار کردن این عپ، می‌شه تماشا یا ذخیره‌ش کرد. زحمتشو می‌کشید؟
» <Emiliano> درود «آکتورز» عزیز. من ماه‌هاست «اینستاگرام» رو از گوشیم پیاده کرده‌م و دوسم ندارم دوباره برم سمتش.
» <اکتورز> فرید شبخیز در اینستاگرامش تیتراژ برنامەی تلویزیون کابلی را کە در فضای نت موجود نبود بلاخرە ارائە داد تا نوستالژی بازها لذت شنیدن دوبارەاش را تجربە کنند
» <Papillon> درود و ارادت خدمت شما اکتورز گرامی دوست گرامی و بزرگوار
» <اکتورز> اثر جدید عمو مارتی هم با بازی دیکاپریو گویا رفتە روی پردە نقرەای ، ببینیمش شاید حال دلمان جا بیاید
» <اکتورز> درود بر همەی دوستان گرامی بخصوص جناب پاپیلون دوست قدیمی کە هم اکنون آنلاین هستند ، قربان ارادت
» <رابرت> به مناسبت بیست و هفتمین سالروز درگذشت مرحوم علی حاتمی http://cafeclassic5.ir/showthread.php?ti...1#pid45081 حتماً مطالب ارزشمند جستار "و اما عشق... علی حاتمی" را مطالعه بفرمایید.
» <میاموتو موساشی> درباره فیلم مستر آندرسون، به گمانم، دوستان در جایی از همین کافه درباره Vincent and Me 1990 نوشته بودند. درباره دختری که، دلالی کارهایش را، به عنوان نقاشی جوانی های ونگوگ
» <میاموتو موساشی> صد فیلم "کات ۲۰۱۱"t1p.de/z9t4g .در ضمن معقول نیست، آلمانی ها بالای پل باشند و به دو پارتیزان زیر پل کاری نداشته باشند. شاید Kanał, 1956 وایدا بوده.
Refresh پيام :


ارسال پاسخ 
 
رتبه موضوع
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
راپسودی روی تمی از پاگانینی (ستایشی از عشق و زندگی )
نویسنده پیام
Green آفلاین
دوست قدیمی
***

ارسال ها: 31
تاریخ ثبت نام: ۱۳۸۹/۷/۵
اعتبار: 10


تشکرها : 152
( 311 تشکر در 19 ارسال )
شماره ارسال: #1
راپسودی روی تمی از پاگانینی (ستایشی از عشق و زندگی )

سلام...

این نقد خود نوشت بنده درباره „راپسودی روی تمی از پاگانینی” یکی از آثار عمیق و متاخر راخمانینف هستش...


این نقد در مجله هارمونی هم به چاپ رسیده


امیدوارم که مورد توجه قرار بگیره :


راپسودی روی تمی از پاگانینی اپوس 43 یکی از آخرین کارهای سرگئی راخمانینوف آهنگ ساز شهیر روس برای پیانو و ارکستر است که در سال 1934 تصنیف شد.


تم اصلی اثر برگفته از کاپریس معروف شماره 24 نیکولو پاگانینی است که قبل از آن هم توسط آهنگسازان بزرگ دیگری همچون یوهانس برامس و فرانتز لیست مورد استفاده قرار گرفته است.


اثر اصلی راخمانینوف دارای یک معرفی , یک تم و 24 واریاسون میباشد.


راخمانینوف با بهره گیری از موومان پایانی سمفونی سوم بتهوون برای اولین بار در فرم راپسودی واریاسون اول را قبل از تم اصلی معرفی میکند همچنین نوع فرم مورد استفاده راخمانینوف شباهت های بسیاری به فرم پیانو کنسرتو دارد :


از معرفی تا واریاسون دهم ضرب آهنگ تند , از واریاسون یازدهم تا هیجدهم ضرب آهنگی آرام و از هیجدهم تا بیست چهارم ضرب آهنگی محکم و تند


راپسودی روی تمی از پاگانینی را باید احساسی ترین و یکی از غنائی ترین آثار سرگئی راخمانینف نامید , اثری که تم عاشقانه و زندگی وار مداوم وایریاسون ها دمی از پا نمی ایستد


راخمانینوف با وجود زندگی در دورانی که موسیقی مدرن با ابداع روش دوازده نتی شوئنبرگ کاملا دگرگون شده بود همچنان به سبک رمانتیک احساسی که سالها قبل با مرگ چایکوفسکی میراث دار دیگری نداشت پایبند بود..


از این منظر راخمانینف را باید باغولی به نام یوهانس برامس مقایسه کرد , آهنگسازی که با وجود زندگی در دوران رمانتیک موسیقی همچنان به قوانین کلاسیک در آهنگسازی پایبند ماند.


اما نحوه نگاه این دو آهنگساز به مقوله گذشته کاملا متفاوت است :


برامس همچون بتهوون به „حال” عظیم می اندیشد آثار وی مانند سمفونی اولش عظیم و پر ابهت یاد آور سمفونی های بتهوون است اما آثار راخمانینف دارای لحنی حسرت آلود از„گذشته ای” شیرین و پر درخشش است که در رثایش تصنیف میشود


راپسودی رو تمی از پاگانینی هم از مضامین حسرت آلود گذشته خالی نیست و در واریاسون های میانه با خصوص واریاسون های دوازدهم تا هیجدهم مرور گذشته رنگ میگیرد اما مهمتر از آن ستایش زندگی و عشق نمودی به شدت پر رنگ تر و تب آلود تر از گذشته دارد


واریاسون هیجدهم راپسودی روی تمی از پاگانینی که باعث شهرت جهانی این اثر شد به شدت بر این مفاهیم پا فشاری میکند پیانو به سازی برای ابراز زیبایی عشق بدل میشود که ارکستر به معبدش میشتابد و با آرشه کشی محکم و جاندار میانه اثر توسط سازهای زهی (که در مقدمه نحوه اجرا اثر بسیار مورد تاکید راخمانینف است) به ستایش عظیم از عشق انسانی و الهی بدل میشود


اثری که بارها هم در فیلمهای گوناگون سینمایی به عنوان نمادی از عشق عظیم و انسانی مورد استفاده قرار گرفته است.


و پایان اثر به خصوص در واریاسون 23 و 24 با امید وصف ناپذیر به منظور درک واقعی کلمه „زندگی” پایان می پذیرد

دانلود واریاسون هیجدهم راپسودی روی تمی از پاگانینی اثر سرگئی راخمانینف :

http://0up.ir/up10/guest/Rachmaninov-Rha...m-1-1-.mp3




فایل های ضمیمه بند انگشتی
   
۱۳۹۳/۱۰/۱۲ صبح ۰۱:۳۹
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در پاسخ
تشکر شده توسط : زینال بندری, BATMAN, هانا اشمیت, کاوه, پرشیا, خانم لمپرت, سناتور, جولیانو جما, Memento, رییس کیکوچیو, باربوسا, ماهی گیر
کاوه آفلاین
دوست قدیمی
***

ارسال ها: 212
تاریخ ثبت نام: ۱۳۹۱/۷/۶
اعتبار: 13


تشکرها : 409
( 1138 تشکر در 133 ارسال )
شماره ارسال: #2
RE: راپسودی روی تمی از پاگانینی (ستایشی از عشق و زندگی )

بسیار زیبا، کامل و دقیق و غافلگیر کننده در صبح جمعه!

مخصوصا با قسمت تأکید بر بازگشت به رمانتیک بودن راخمانینف و یا کلاسیک بودن برامس کاملا هم عقیده هستم.
البته به شخصه با پیانو کنسرتوی شماره ی 2 راخمانینف بیشتر ارتباط برقرار میکنم.


میلیاردها سال برای خلق یک انسان لازم است و تنها چند ثانیه برای مردن.
۱۳۹۳/۱۰/۱۲ صبح ۱۰:۴۳
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در پاسخ
تشکر شده توسط : Green, جولیانو جما, رییس کیکوچیو, باربوسا, ماهی گیر
Green آفلاین
دوست قدیمی
***

ارسال ها: 31
تاریخ ثبت نام: ۱۳۸۹/۷/۵
اعتبار: 10


تشکرها : 152
( 311 تشکر در 19 ارسال )
شماره ارسال: #3
RE: راپسودی روی تمی از پاگانینی (ستایشی از عشق و زندگی )

(۱۳۹۳/۱۰/۱۲ صبح ۱۰:۴۳)کاوه نوشته شده:  

بسیار زیبا، کامل و دقیق و غافلگیر کننده در صبح جمعه!

مخصوصا با قسمت تأکید بر بازگشت به رمانتیک بودن راخمانینف و یا کلاسیک بودن برامس کاملا هم عقیده هستم.
البته به شخصه با پیانو کنسرتوی شماره ی 2 راخمانینف بیشتر از ارتباط برقرار میکنم.

بله پیانو کنسرتوی شماره 2 راخمانینف اصولا به علت در برگیرندگی تمامی المنت های موسیقی در تمام عمرش به عنوان معیار سنجیده میشه..

و البته در بررسی زمان و پیانو کنسرتو راخمانینف بنده در این تاپیک توضیحات محدودی داده بودم..

و در بررسی راپسودی هم ناچارا به پیانو کنسرتو شماره 2 کشیده میشیم اما راپسودی از منظر برخورداری از بینش سنی اواخر عمر راخمانینف اثری شخصی تره..

اما بنده هم مثل شما پیانو کنسرتوی شماره 2 رو محبوبتر میدونم.

۱۳۹۳/۱۰/۱۲ عصر ۱۲:۰۱
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در پاسخ
تشکر شده توسط : کاوه, جولیانو جما, رییس کیکوچیو, باربوسا, ماهی گیر
کاوه آفلاین
دوست قدیمی
***

ارسال ها: 212
تاریخ ثبت نام: ۱۳۹۱/۷/۶
اعتبار: 13


تشکرها : 409
( 1138 تشکر در 133 ارسال )
شماره ارسال: #4
RE: راپسودی روی تمی از پاگانینی (ستایشی از عشق و زندگی )

(۱۳۹۳/۱۰/۱۲ عصر ۱۲:۰۱)Green نوشته شده:  

(۱۳۹۳/۱۰/۱۲ صبح ۱۰:۴۳)کاوه نوشته شده:  

بسیار زیبا، کامل و دقیق و غافلگیر کننده در صبح جمعه!

مخصوصا با قسمت تأکید بر بازگشت به رمانتیک بودن راخمانینف و یا کلاسیک بودن برامس کاملا هم عقیده هستم.
البته به شخصه با پیانو کنسرتوی شماره ی 2 راخمانینف بیشتر از ارتباط برقرار میکنم.

بله پیانو کنسرتوی شماره 2 راخمانینف اصولا به علت در برگیرندگی تمامی المنت های موسیقی در تمام عمرش به عنوان معیار سنجیده میشه..

و البته در بررسی زمان و پیانو کنسرتو راخمانینف بنده در این تاپیک توضیحات محدودی داده بودم..

و در بررسی راپسودی هم ناچارا به پیانو کنسرتو شماره 2 کشیده میشیم اما راپسودی از منظر برخورداری از بینش سنی اواخر عمر راخمانینف اثری شخصی تره..

اما بنده هم مثل شما پیانو کنسرتوی شماره 2 رو محبوبتر میدونم.

بله، مطالعه کردم و لذت بردم. مشخص و مشهوده که جنابعالی علاقه و تجربه و البته ید والایی در هنر کلاسیک، علی الخصوص سینما و موسیقی دارید.
پیشنهاد میکنم در شاخه آهنگسازان مدرنی که رمانتیک باقی موندند، به مجموعه آثار ژان سیبلیوس بعنوان مهم ترین آهنگساز فنلاند سری بزنید.

البته ایشون برعکس راخمانینف که با فرم کنسرتو معرف دنیای موسیقی هست، بیشتر در نوشتن پوئم سمفونیک فعالیت داشتند و آثاری چون: فینلاندیا، اِن ساگا، قوی تونوئلا، تاپیولا، دختر پویولاست و سوئیت معروف کارلینا متعلق به ایشون هست.


میلیاردها سال برای خلق یک انسان لازم است و تنها چند ثانیه برای مردن.
۱۳۹۳/۱۰/۱۹ عصر ۱۲:۱۷
یافتن تمامی ارسال های این کاربر نقل قول این ارسال در پاسخ
تشکر شده توسط : پیرمرد, جولیانو جما, ژیگا ورتوف, رییس کیکوچیو, باربوسا, ماهی گیر
ارسال پاسخ