چند بازنوازي از Maksim Mrvica پيانيست جوان اهل کرواسي که کارهاشو خيلي دوست دارم ... هر سه آهنگ اجراهايي پر انرژي و زيبا هستند .



نام آهنگ : Grieg's Piano Concerto In A Minor
آلبوم : The Piano Player
هنرمند : Maksim Mrvica
سبک : Crossover Classical
انتشار : 2003
http://s1.picofile.com/file/7785892789/M...http://s1.picofile.com/file/7785892789/Maksim_Mrvica_Grieg_s_Piano_Concerto_in_A_mino

نام آهنگ : Totentanz
آلبوم : Greatest Maksim
هنرمند : Maksim Mrvica
سبک : Crossover Classical
انتشار : 2008
http://wdl.persiangig.com/pages/download...http://wdl.persiangig.com/pages/download/?dl=http://lostdata.persiangig.com/audio/Maksim%20Mrvica%20-%20Tot

نام آهنگ : He's a Pirate
آلبوم : The Movies
هنرمند : Maksim Mrvica
سبک : Crossover Classical
انتشار : 2012
http://s1.picofile.com/file/7785946555/M...http://s1.picofile.com/file/7785946555/Maksim_Mrvica_He_s_a_Pirat

پرتره ای از پابلو ساراساته, کاری از جیمز ابوت مک نیل ویسلر

Zigeunerweisen یا آوای کولی, فاخرترین اثر پابلو دو ساراساته, ویولونیست شهیر اسپانیایی و آهنگ ساز دوره ی رومانتیک است که به سال 1878 و برای اجرا توسط ویولن و ارکستر ساخته شده. ظرافت و معصومیت, هنجارشکنی قالب های متداول تصنیف سازی و انعکاس رنج و حرمان کولیان خانه بدوش در آینه ی آفرینش ساراساته از ویژگی هایی است که زیگونروایزن را جاودانه کرده است.

شما رو به شنیدن این اثر گوش نواز با اجرای جادویی اسحاق پرلمان دعوت می کنم.

لینک دریافت آهنگ:

http://s5.picofile.com/file/8120682250/I...http://s5.picofile.com/file/8120682250/Itzhak_Perlman_Pablo_de_Sarasate_Zigeunerweise

دوستان عزیز درسته که اینجا تاپیک موسیقی بی کلام و کلاسیک فرنگی هست ولی این موسیقی رو اگر گوش بدین روحتون رو نوازش میده. آز آلبوم سدره یک از آثاراستاد جواد معروفی پیانو نواز شهیر و استاد حبیب الله بدیعی از نوازندگان  بی همتای ویلن.

http://s5.picofile.com/file/8120724534/T...http://s5.picofile.com/file/8120724534/Track_0

فرانسیسکو تارگا

فرانسیسکو تارگا (Francisco Tárrega) آهنگ ساز اسپانیایی و گیتاریست کلاسیک دوره ی رومانتیک, یکی از نوازندگان نامدار عصر خویش بود که او را با نام ساراساته ی گیتار می شناختند (در پست قبلی ساراساته را به دوستان معرفی کردم). تارگا, بنیانگذار مبانی گیتار کلاسیک در قرن بیستم و یکی از عوامل رویکرد روزافزون به گیتار به عنوان یک ساز رسیتال محسوب می شود.

خاطرات الحمرا (Recuerdos de la Alhambra) یکی از بلندآوازه ترین آثار تارگا, در سال 1896 در شهر گرانادا ساخته شد. گرانادا یا غرناطه, بخشی از آندلس است که کاخ و دژ مشهور الحمرا در آن واقع شده؛ اثری شکوهمند و تماشایی, ملهم از معماری اسلامی که از آثار میراث جهانی یونسکو محسوب می شود و شعرا از آن با عنوان "مرواریدی در دل زمردها" نام می بردند که به رنگ سپید کاخ در زمینه ی محیط سرسبز اطراف آن اشاره دارد. در این اثر از تکنیک ترمولو (Tremolo) استفاده می شود که اغلب, نوازندگان پیشرفته ی گیتار از عهده ی اجرای آن برمی آیند.

شما رو به شنیدن این اثر که توسط دیوید راسل (David Russell), عضو آکادمی سلطنتی موسیقی وبرنده ی جایزه ی Grammy سال 2005 به عنوان برترین سولیست موسیقی کلاسیک, اجرا شده دعوت می کنم.

لینک دریافت آهنگ:

http://s5.picofile.com/file/8121831034/D...http://s5.picofile.com/file/8121831034/David_Russell_Francisco_Tarrega_Recuerdos_de_la_Alhambr

 

این پست و آهنگ زیبایی که پرشیای عزیز از Francisco Tarrega معرفی کردند منو یاد موضوع جالبی انداخت که گر چه ربط چندانی به موضوع نداره اما شنیدن اون برای دوستان شاید خالی از لطف نباشه
زنگ معروف گوشيهاي نوکيا که از قديم و در انواع گوشيهاي اين شرکت وجود داشته و براي همه ما آشناست در اصل از قسمت کوتاهي از آهنگ Gran Vals از ساخته هاي Francisco Tarrega گرفته شده که از لینک زیر میتونید بگیرید ... البته این آهنگ در اینجا با پیانو اجرا شده

Francisco Tarrega - Gran Vals
http://s5.picofile.com/file/8121885384/F...http://s5.picofile.com/file/8121885384/Francisco_Tarrega_Gran_Val

با سپاس از آشیل عزیز برای توضیحاتی که در رابطه با تارگا نوشته بودند, در این پست شما رو به شنیدن سولوی ویولون زیبا و ملایمی دعوت می کنم.

 

Méditation نام اثری از ژول ماسنه (Jules Massenet) آهنگ ساز نامدار فرانسوی است که در کارنامه ی حرفه ای خود, ساخت بیش از بیست و پنج اپرا را به ثبت رسانده است. Méditation برای تک نوازی ویولون همراه با ارکستر نوشته شده و در اصل یک آنتراکت (میان پرده) از اپرای تائیس (Thais) است که بر مبنای رمانی به همین نام از آناتول فرانس شکل گرفت.

لینک دریافت آهنگ:

http://s5.picofile.com/file/8122458984/M...http://s5.picofile.com/file/8122458984/Meditation_Massene

آداجیو برای سازهای زهی (Adagio for Strings) یکی از کارهای ساموئل باربر (Samuel Barber) , آهنگ ساز آمریکایی است که به سال 1936 ساخته شد. این اثر اولین بار با رهبری آرتورو توسکانینی, یکی از برترین موسیقی دان های قرن نوزده و قرن بیست به اجرا درآمد. این شاهکار حزن آلود که در سال 2005 برای حفظ دائمی در کتابخانه ی کنگره آمریکا انتخاب شد, یکی از معدود کارهای آمریکایی بود که در زمان جنگ سرد در اتحاد جماهیر شوروی هم اجرا می شد.

 

این اثر که به قول منتقدان کمتر چشمی را از اشک بی نصیب می کند, در زمان اعلام درگذشت یا مراسم خاکسپاری بسیاری از نامداران تاریخ از جمله فرانکلین روزولت, جان اف کندی, آلبرت انشتین, گریس کلی پرنسس موناکو و پرنسس دیانا پخش شد. در سال 2004 نظر سنجی برنامه ی Today از شبکه ی بی.بی.سی این اثر را به عنوان محزون ترین کار کلاسیک اعلام کرد. در سال 2006 اجرای ضبط شده ی آن توسط ارکستر سمفونیک لندن, پرفروش ترین قطعه ی کلاسیک در iTunes شد. در ضمن این اثر رو می شه در فیلم های بسیاری از جمله Amélie ساخته به سال 2001 اثر ژان پی یر ژونه, Platoon محصول سال 1986 به کارگردانی الیور استون و اثر مشهور دیوید لینچ The Elephant Man ساخته شده به سال 1980 شنید.

شنیدن این اثر رو به همه ی کلاسیک دوستان کافه ی کلاسیک توصیه می کنم.

لینک دریافت آهنگ:

http://s5.picofile.com/file/8123811200/A...http://s5.picofile.com/file/8123811200/Adagio_For_Strings_samuel_barbe

(۱۳۹۱/۹/۲۷ عصر ۰۷:۰۷)زرد ابری نوشته شده:  

ولفگانگ آمادئوس موزارت - قطعه شماره 40

 از لینک زیر دانلود کنید

http://www.4shared.com/mp3/4A8HV0xC/Wolf...http://www.4shared.com/mp3/4A8HV0xC/Wolfgang_Amadeus_M

لینک کار نمی‌کند. اما احتمال می‌دهم که اثری که گذاشته‌اید، موومان اول از سنفنی شمارهء چهل اثر موتزارت باشد.

نقدا همین اثر را میگذارم. با اجرایی بسیار نفیس از تره‌ور پینناک

WOLFGANG AMADEUS MOZART 1756-1791

 Symphony No. 40 in G Minor, K. 550

 Mov. 1: Molto allegro 7:23

The English Concert

Trevor Pinnock: directed from the harpsichord On Authentic Instruments

DDD 1995

مشخصات فنی‌تر این اثر هم بماند برای بعد.

چقدر خوب که تاپیک موسیقی کلاسیک را هم راه اندازی کرده‌اید. فقط باید کمی در معرفی و انتخاب آثار، دقت بیشتری شود. خیلی از کارهای معرفی شده، در زمرهء موسیقی کلاسیک قرار نمی‌گیرند.

(۱۳۹۳/۲/۳۰ عصر ۱۲:۴۲)شهردار پپونه نوشته شده:  

چقدر خوب که تاپیک موسیقی کلاسیک را هم راه اندازی کرده‌اید. فقط باید کمی در معرفی و انتخاب آثار، دقت بیشتری شود. خیلی از کارهای معرفی شده، در زمرهء موسیقی کلاسیک قرار نمی‌گیرند.

با توجه به موردی که دوست تازه وارد و ارجمندمان, جناب شهردار پپونه مطرح کردند, لازم دیدم نکاتی چند رو یادآور بشم.

در رابطه با تاریخ موسیقی هنری در اروپا, چه زمانی که موسیقی بیشتر جنبه ی مذهبی و کلیسایی داشت و چه روزگاری که جامه ی سکولار بر تن کرد, سخن بسیار است. در واقع دوره های مختلفی در موسیقی کلاسیک غربی رقم خورده که از دیر و دورهای تاریخ, یعنی حدود سال پانصد میلادی تا روزگار کنونی, یعنی قرن بیست و یکم را شامل می شود. در واقع موسیقی فاخر در غرب با شروع از سده های میانه (قرون وسطی) و بعد رسیدن به عصر رنسانس, دوره ی ابتدایی خود را پشت سر گذاشت و بخش میانی آن با دوره های باروک, کلاسیک و رومانتیک رقم خورد تا به دوره ی مدرن و معاصر قدم گذاشت که از اواخر قرن نوزده تا زمان حال را شامل می شود که مقاطعی مثل دوران آوانگارد و مینی مالیستی را در خود جای می دهد.

اگر منظور دوست گرامی, جناب شهردار پپونه از موسیقی کلاسیک همان بازه ی زمانی حدودا نود ساله ای است که سال های 1730 تا 1820 را دربرمی گیرد و با عناوین موسیقی کلاسیک وینی و یا کلاسیسیسم هم شناخته می شود, باید گفت این یعنی گزینش پاره ی طلایی اما کوچکی از یک سنت حدودا هزار و پانصد ساله با در نظر گرفتن دوره ای که از یوهان سباستین باخ شروع شد و به بتهوون ختم گردید. این دوره شاید تعیین کننده ی هنجارها و معیارهای موسیقی کلاسیک غرب باشد, اما به یقین تمامی آن را شامل نخواهد شد.

به بیان دیگر باید نام های سترگی مثل مونته وردی, تومازو آلبینیونی, آنتونیو ویوالدی,جورج فردریک هندل,  نیکولو پاگانینی, شوبرت, مندلسون, شوپن, شومان, واگنر, وردی, شارل گونو, کامی سان سئان, ژرژ بیزه, چایکوفسکی, آنتونین دِوُرژاک, ادوارد گریگ, ساراساته, گابریل فوره, فرانسیسکو تارگا, گوستاو ماهلر, ریشارد اشتراوس, ویتوریو مونتی, سرگئی راخمانینوف, گوستاو هولست, موریس راول و  دیگران را نادیده بگیریم که عملا چنین چیزی مثله کردن تاریخ هنر موسیقی است.

در رابطه با کارهای معاصری مثل Palladio که از آلبوم سال 1996 کارل جنکینز به نام Diamond Music انتخاب شده, هم باید گفت این اثر عملا در ژانر موسیقی کلاسیک طبقه بندی شده است.

با احترام فراوان

پرشیا

هدیه ای برای دوستاران موسیقی کلاسیک

دانلود http://trainbit.com/files/8033841884/Req...http://trainbit.com/files/8033841884/Requiem_K.626%28Wiener_PhilharmonikerKarl_B

 دانلود http://trainbit.com/files/6981041884/Pia...http://trainbit.com/files/6981041884/Piano_Trio_In_G

دانلود http://trainbit.com/files/2535341884/Nig...http://trainbit.com/files/2535341884/Nights_in_the_Gardens_of_Spain%28LarrochaPianoampLondon_PhilharmonikerBur

مرجع + دیگر آثار http://dzmusicmirghaed.blogfa.com/tag/%D...http://dzmusicmirghaed.blogfa.com/tag/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%B3%D

اول از دوست گرامی پرشیا تشکر کنم که به این تازه وارد، که من باشم پاسخی داد. حقیقتش چون منتظر جوابی از سوی سروان رنو هستم، بلافاصله جواب ندادم. اما حالا که هنوز از ایشان جوابی دریافت نکرده‌ام، شرط ادب ندیدم که نوشته‌تان را بدون جواب بگذارم.

(۱۳۹۳/۲/۳۰ عصر ۰۵:۴۵)پرشیا نوشته شده:  

اگر منظور دوست گرامی, جناب شهردار پپونه از موسیقی کلاسیک همان بازه ی زمانی حدودا نود ساله ای است که سال های 1730 تا 1820 را دربرمی گیرد ... عملا چنین چیزی مثله کردن تاریخ هنر موسیقی است.

در رابطه با کارهای معاصری مثل Palladio که از آلبوم سال 1996 کارل جنکینز به نام Diamond Music انتخاب شده, هم باید گفت این اثر عملا در ژانر موسیقی کلاسیک طبقه بندی شده است.

بدون شک منظور من این بازهء زمانی کوتاه نیست و بریده باد زبان من که بخواهم باخ و بارتوک را از دایرهء موسیقی کلاسیک خارج کنم. در این مورد که نوشتم «خیلی» از آثار معرفی شده، در زمرهء موسیقی کلاسیک نیستند، بهتر بود می‌نوشتم «برخی». و البته این اثر کارل جنکینز دقیقا در طبقه بندی موسیقی کلاسیک قرار می‌گیرد.

اما پرگردم به صحبت اول. اصلا موسیقی کلاسیک چیست و چگونه می‌توان تشخیصش داد؟ شاید بهترین کار این باشد که توضیح این مسئله را به یکی از بزرگ‌ترین‌ها بسپاریم. آهنگ ساز، رهبر و شخصیت بزرگ معاصر لئونارد برنستاین:

با کمی تلخیص، در کتاب «تجزیه و تحلیل موسیقی برای جوانان» در فصل «موسیقی کلاسیک چیست؟» برنستاین سعی می‌کند تعریفی مناسب برای موسیقی کلاسیک پیدا کند. موسیقی جدی، موسیقی اهل فضل، موسیقی هنری، موسیقی خوب... هیچ کدام (با مثال‌ها و توضیحاتی که برنستاین می‌دهد) تعریف مناسبی نیستند. نهایتا او به واژه موسیقی دقیق می‌رسد. می‌نویسد:

زمانی که یک آهنگ ساز کلاسیک قطعه‌ای می‌سازد، ساز‌ها و یا اصوات خوانندگانی که اثر او را می‌خوانند و تعداد این ساز‌ها و خوانندگان را به شکل دقیق مشخص می‌کند. این ویژگی مهم‌ترین تفاوت میان موسیقی کلاسیک با سایر شیوه‌ها به شمار می‌رود. از سوی دیگر او دستورالعمل اجرا را برای اثر خود می‌نویسد. در این دستورالعمل‌ها او به اجرا کنندگان و آوازخوانان کمک می‌کند تا چگونگی اجرای تند یا کند، قوی یا ضعیف آن اثر را دریافت کند. آهنگ ساز کلاسیک ممکن است صد‌ها دستورالعمل گوناگون داشته باشد تا به کمک آن‌ها اثر او به شکلی دقیق و به گونه‌ای که او می‌خواهد اجرا شود.

البته اجرای هیچ اثری صد درصد کامل و بر اساس خواسته آهنگ ساز نیست زیرا رهبر ارکستر برای درک آنچه به ذهن یک آهنگ ساز می‌رسد به واژه‌های بی‌شماری نیاز دارد. همین نکته موجب می‌شود که رهبری ارکستر حرفه‌ای بسیار هیجان انگیز باشد.

با وجود تمام تفاوت‌های اجرایی از یک اثر (که از چگونگی تفکر، شخصیت و برداشت رهبران مختلف ریشه می‌گیرد)، همه آن‌ها اثر واحدی را به اجرا در می‌آورند که دارای ریتمی واحد و سازهای یکسان و هدفی مشابه است. رهبران ارکستر کوشش می‌کنند تا نت‌هایی را که بتهوون نوشته است زنده کنند و به شیوه‌ای که موردنظر آهنگ ساز بوده است به اجرا درآورند. با این توضیحات نتیجه می‌گیریم که آن شیوه از موسیقی که شکلی ثابت و غیر قابل تغییر دارد موسیقی کلاسیک خوانده می‌شود. موسیقی کلاسیک پایدار، بدون تغییر و دقیق است و دگرگونی در اجرای آن به سبب تفاوت در شخصیت رهبران ارکستر است.

کمی بعد‌تر می‌نویسد:

چرا به کاربردن واژه کلاسیک نادرست است؟ زیرا در حقیقت موسیقی به نام کلاسیک وجود دارد و آن موسیقی است که در یک دوره مشخص از تاریخ موسیقی به وجود آمده است. چنانکه می‌دانید نام این دوره نیز کلاسیک است. بنابراین تنها آثاری که در آن دوره از تاریخ (قرن ۱۸) به وجود آمده است آثار موسیقی کلاسیک گفته می‌شود.

ضمن اینکه خواندن این کتاب را (فارغ از دانستن نت) به همه توصیه می‌کنم (ناشر آن نشر چشمه است) گمان می‌کنم اگر از ابتدا برای اشاره به موسیقی ِ مبتنی بر اصول مکتب کلاسیسیم و آنچه به مفهوم عام موسیقی کلاسیک خوانده می شود، از یک واژه واحد استفاده نمی کردیم، این مفهوم اینقدر در هم ریخته نمی شد.

با اینهمه گمان نمی کنم عملی باشد که به توصیهء برنستاین نازنین گوش کنیم و هر وقت خواستیم بگوییم، موسیقی کلاسیک، بجایش بگوییم موسیقی دقیق.   لااقل ما چاره‌ای نداریم که هم چنان بگوییم موسیقی کلاسیک و البته مرادمان موسیقی رمانتیک، اکسپرسیونیست، باروک، مینی مال... هم هست.

‌‌ همان طور که در نوشتهء قبلی اشاره داشتم، یک نکته در خصوص موسیقی کلاسیک، تردیدناپذیر است و آن هم دقت است. به همین دلیل، ضمن تشکر از زحمت همهء عزیزان، اگر نکته‌ای در خصوص نوشته‌های دوستان به نظرم رسید، آن را بازگو می‌کنم.

میثم' ' نوشته شده:pid='10641' dat

حمله والکیری ها یکی از زیباترین و شوق انگیزترین قطعات نوشته شده توسط ریچارد واگنر است. این قطعه در ده ها فیلم سینمایی به عنوان موسیقی متن استفاده شده است. حمله والکیری ها  با نت های استثنایی اش حس و حال قهرمان عملگرا و با اراده و خلاق و میل به جنگ و مقابله را القا می کند.

حق با میثم گرامی است. این قطعه شاید مشهور‌ترین قطعه از واگنر باشد. این توضیح را هم اضافه کنم که این قطعه، که اسم دقیق ترش «پرواز والکیری» است، بخشی از اپرای والکیری است.

واگنر آهنگساز عجیبی بود. تقریبا فقط اپرا نوشت. از مجموعهء اپرا‌هایش، یک مجموعهء چهارتایی هست که به آن حلقهء نیبلونگن یا تترالوژی رینگ و یا فقط رینگ می‌گویند و شامل چهار اپراست که در برنامه‌های خاصی در سال، در چهار شب متوالی اجرا می‌شود. اپرای والکیری دومین اپرا از حلقه است.

Moritz Moszkowski, Spanish Dance, 1854-1925

http://www.4shared.com/mp3/i0Qc9G16ba/s111.html?

تقدیم به دکس عزیز

سنفونی شماره 9 بتهوون در خیابان

http://s3.picofile.com/file/8209982276/S...http://s3.picofile.com/file/8209982276/Symphony_No_9_Beethoven_Dziga_Verto

138 مگ

(۱۳۹۳/۳/۱ صبح ۱۲:۵۵)شهردار پپونه نوشته شده:  

چرا به کاربردن واژه کلاسیک نادرست است؟ زیرا در حقیقت موسیقی به نام کلاسیک وجود دارد و آن موسیقی است که در یک دوره مشخص از تاریخ موسیقی به وجود آمده است. چنانکه می‌دانید نام این دوره نیز کلاسیک است. بنابراین تنها آثاری که در آن دوره از تاریخ (قرن ۱۸) به وجود آمده است آثار موسیقی کلاسیک گفته می‌شود.

ضمن اینکه خواندن این کتاب را (فارغ از دانستن نت) به همه توصیه می‌کنم (ناشر آن نشر چشمه است) گمان می‌کنم اگر از ابتدا برای اشاره به موسیقی ِ مبتنی بر اصول مکتب کلاسیسیم و آنچه به مفهوم عام موسیقی کلاسیک خوانده می شود، از یک واژه واحد استفاده نمی کردیم، این مفهوم اینقدر در هم ریخته نمی شد.

با اینهمه گمان نمی کنم عملی باشد که به توصیهء برنستاین نازنین گوش کنیم و هر وقت خواستیم بگوییم، موسیقی کلاسیک، بجایش بگوییم موسیقی دقیق.   لااقل ما چاره‌ای نداریم که هم چنان بگوییم موسیقی کلاسیک و البته مرادمان موسیقی رمانتیک، اکسپرسیونیست، باروک، مینی مال... هم هست.

یکی از چالش هایی که نه فقط در نام گذاری انواع موسیقی که در بسیاری علوم/هنرهای دیگر نیز همواره مطرح بوده این نام گذاری ها و تفاوت بین "نام" و "قید" بوده است. زمانی که عنوان میکنیم "موسیقی کلاسیک" باید مشخص کنیم منظورمان از این "کلاسیک" آیا صرفا یک اسم است یا یک قید؟

آیا ما کلمه کلاسیک را به عنوان یک پسوند به کار میبریم تا پاره ای از انواع موسیقی را "دسته بندی" کنیم و مثلا آن ها در کتابخانه در قفسه ای با این نام جای دهیم؟ یا این که "کلاسیک" بعنوان یک قید مشخص کننده کیفیت و چگونگی دسته مورد نظر است. به گمان من در اینجا هم منظور از کلاسیک بیشتر همان "اسم" است و نه قید. و به همین دلیل آن تعریف برنستاین از موسیقی دقیق تا این حد کلی است و میتوان انواع دیگر موسیقی را هم به راحتی در آن دسته بندی قرار داد.

زیبایی موسیقی به همینه. این که نمیتونن ازت بگیرنش!
اندی دوفرین

صحنه های جذب انسان به سوی موسیقی اغلب بسیار عمیق و تاثیر گذارند. بویژه که در شرایط غیرمعمول و در زمانی رخ میدهند که انسان فراموش کرده چیزی به نام موسیقی وجود دارد. مثل جذب شدن گره گوار در مسخ کافکا به سوی موسیقی و آن رنج دیدن و زخمی شدن اش. مثل این صحنه بینهایت عمیق در رستگاری از شاوشانک. جایی که اندی دوفرین رنج انفرادی و تنبیه را بر خود میخرد تا به ده ها زندانی بفهماند که هنوز موسیقی هست و امید هست...

در زندانی که زندانبانان همه چیز یک زندانی را تسخیر میکند، این مکالمه چقدر شنیدنی است:

اندی: فراموشش کن... در این دنیا جاهایی هستند که از سنگ ساخته نشده اند. یک چیزی داخلشونه. چیزی که اونها (زندانبانها) نمیتونن بگیرنش... حتی دستشون هم بهش نمیرسه..

رد: از چی حرف میزنی؟

اندی: امید

این صحنه را میتوانید در اینجا ببینید.

---

اما آن قطعه موسیقی چه بود؟

شاهکاری از موتزارت به نام Sull'aria در پرده سوم از اپرای "ازدواج فیگارو".

گوش دهید..

"Mon Amour"

"عشق من"

قطعه ی موسیقی "آرانژوئه” که برای گیتار و ارکستر نوشته شده است، یکی از شاهکار های معروف آهنگساز اسپانیایی “ژواکن رودریگو” است که در سال ۱۹۳۹ در طی آخرین اقامت آهنگساز در پاریس نگاشته شده است. “ژواکن رودریگو”، ۵ قطعه ی موسیقی برای گیتار نوشت که “آرانژوئه” اولین و معروف ترین آنها است. “ژواکن رودریگو”، همانند بسیاری از آهنگ ساز ها و موسیقی دانان، برای نوشتن این قطعه از موسیقی کهن و آهنگسازان قدیمی الهام گرفته است “دومنیکو اسکارلاتی” و “آنتونیو سولر” از جمله ی آن هاهستند. قطعه ی موسیقی “آرانژوئه” نام خود را از باغ های کاخ سلطنتی آرانژوئه که در ابتدا توسط فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا ساخته شد، گرفته است. “ژواکن رودریگو” آرزو می کرد که این قطعه موسیقی، شنونده ی آن را به دنیا و زمانی دیگر ببرد. او اعتقاد داشت که :”اثرش عطر مگنولیا، آواز پرندگان و خروش چشمه های باغ آرانژوئه” را انتقال می دهد.

"ریچارد آنتونی"، خواننده ای فرانسوی است که در سال ۱۹۳۸ در قاهره به دنیا آمد. پدر او که اصالتا مصری بود در حرفه ی نساجی مشغول به کار بود و مادرش که انگلیسی بود، دختر کنسول عراق در قاهره بود. ریچارد آنتونی زندگی مرفهی را در دوران کودکی خود سپری کرد اما ظهور ناسیونالیسم او و خانواده اش را مجبور به ترک وطن کرد.

آنها ابتدا به آرژانتین و سپس به انگلستان رفتند. “ریچارد آنتونی” در سن ۱۳ سالگی به پاریس رفت و در آنجا به ادامه ی تحصیل پرداخت، او در ابتدا فروشنده یخچال بود اما هم زمان در کلاب های شبانه نیز ساکسیفون می نواخت.

رفته رفته به "ریچارد آنتونی" مشهور شد و به یکی از رقبای “جانی هالیدی"خواننده ی معروف فرانسوی تبدیل شد تا آنجا که در سال ۱۹۶۴ به مدت ۱۰ هفته در صدر بهترین خواننده ی جهان قرار گرفت. او سپس یک هواپیمای شخصی خرید و تنها خواننده ای در آن زمان بود که به وسیله هواپیمای شخصی به شهرها و کشورهای مختلف برای اجرای آثارش رفت و آمد می کرد.

در سال ۱۹۶۷، او قطعه ی موسیقی" آرانژوئه عشق من " که توسط " ژواکن رودریگو " نوشته شده بود را اجرا کرد. این قطعه ی موسیقی بعدها به بزرگ ترین موفقیت او در جامعه ی جهانی تبدیل شد. "ریچارد آنتونی" ابتدا بدون اجازه ی  "رودریگو " و به کمک ارکستر فیلارمونیک لندن این قطعه را ضبط کرد اما پس از آن به اسپانیا رفت و اجازه ی " رودریگو " را برای انتشار آهنگ خود کسب کرد.”ریچارد آنتونی” در سال ۲۰۱۱ به عنوان شوالیه ی هنر و ادبیات معرفی شد و در همان سال در وزارت فرهنگ فرانسه توسط “فرانسوا میتران” این نشان به او اعطا شد.

در مجموع “ریچارد آنتونی” در طی حرفه ی خوانندگی خود با بیش از ۱۷ آلبوم، ۲۱ مرتبه در صدر پر فروش ترین خوانندگان قرار گرفت. وی هم چنین امروزه تنها خواننده ی فرانسوی است که این رکورد را همچنان برای خود ثبت کرده است.ریچارد آنتونی” از جمله اندک فرانسویانی است که در کشور های دیگر هم چون آلمان، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا،سویس، بلژیک و آرژانتین نیز در دوران هایی از حرفه خود به عنوان بهترین خواننده در نظر گرفته شده است.

...............................

این آهنگ در وصف زیبایی و عظمت باغ‌ها و کاخ سلطنتی آرانخوئز (حدود ۵۰ کیلومتری جنوب مادرید) است که زادگاه این آهنگساز نابیناست و بیانگر احساس درونی وی در ابتدای جنگ داخلی اسپانیاست.از این آهنگ اجراهای مختلفی وجود دارد که از میان آن‌ها می‌توان به اجرای نانا موسکوری، گئورگی زامفیر آهنگساز رومانیایی، دالیدا، خوزه فلیسیانو، آندره‌‌ بوچلی، فاستو پاپتی، پاکو دلو چیا، سارا برایتمن و… اشاره کرد.

...............................

French
mon amour

Mon amour, sur l’eau des fontaines, mon amour
Ou le vent les amènent, mon amour
Le soir tombé, qu’on voit flotté
Des pétales de roses

Mon amour et des murs se gercent mon amour
Au soleil au vent à l’averse et aux années qui vont passant
Depuis le matin de mai qu’ils sont venus
Et quand chantant, soudain ils ont écrit sur les murs du bout de leur fusil
De bien étranges choses

Mon amour, le rosier suit les traces, mon amour
Sur le mur et enlace, mon amour
Leurs noms gravés et chaque été
D’un beau rouge sont les roses

Mon amour, sèche les fontaines, mon amour
Au soleil au vent de la plaine et aux années qui vont passant
Depuis le matin de mai qu’il sont venus
La fleur au cœur, les pieds nus, le pas lent
Et les yeux éclairés d’un étrange sourire

Et sur ce mur lorsque le soir descend
On croirait voir des taches de sang
Ce ne sont que des roses !
Aranjuez, mon amour

*************************

عشق من،بر آب چشمه ساران،عشق من

جایی که باد آن ها را می آورد،عشق من

هنگام شب، که شناور می بینیم

گلبرگ های گل سرخ را

عشق من و دیوارها شکاف بر می دارند عشق من

از تابش خورشید، وزش باد، رگبار و سال هایی که می گذرند

از صبح ماه می که آنها آمدند

و در حالی که آواز می خواندند، ناگهان با ته تفنگ هایشان بر روی دیوارها نوشتند

از چیزهای بسیار عجیب

عشق من، بوته ی گل سرخ نشانه ها را دنبال می کند، عشق من

بر روی دیوار و در هم می تند، عشق من

اسم های حکاکی شده شان را و هر تابستان

گلهای سرخ قرمزی زیبایی به خود می گیرند

عشق من، چشمه ها را خشک کن، عشق من

در خورشید، بادی که در دشت ها می وزد و سال هایی که می گذرند

از صبح ماه می که آنها آمدند

گلی در قلب، پاهای برهنه، قدم های آرام

و چشمانی درخشنده از لبخندی عجیب

و بر روی این دیوار هنگامی که شب به اتمام می رسد

گمان می کنیم که لکه های خون را می بینیم

که جز گل های سرخ نیستند

عشق من،

.....................................

دانلود ترانه

 Free Download

 

برام عجیبه چرا هیچکس فعالیت نمیکنه ؟؟

اگه باب دیلن برنده جایزه نوبل ادبیات رو میشناسید ،

این یکی از اهنگای مورد علاقم از ایشون :

Sara که برای همسرشون ساختنش .

متن :

I laid on a dune, I looked at the sky

When the children were babies and played on the beach

You came up behind me, I saw you go by

You were always so close and still within reach

Sara, Sara

Whatever made you want to change your mind

Sara, Sara

So easy to look at, so hard to define

I can still see them playin' with their pails in the sand

They run to the water their buckets to fill

I can still see the shells fallin' out of their hands

As they follow each other back up the hill

Sara, Sara

Sweet virgin angel, sweet love of my life

Sara, Sara

Radiant jewel, mystical wife

Sleepin' in the woods by a fire in the night

Drinkin' white rum in a Portugal bar

Them playin' leapfrog and hearin' about Snow White

You in the marketplace in Savanna-la-Mar

Sara, Sara

It's all so clear, I could never forget

Sara, Sara

Lovin' you is the one thing I'll never regret

I can still hear the sounds of those Methodist bells

I'd taken the cure and had just gotten through

Stayin' up for days in the Chelsea Hotel

Writin' sad-eyed lady of the lowlands for you

Sara, Sara

Wherever we travel we're never apart

Sara, oh Sara

Beautiful lady, so dear to my heart

How did I meet you? I don't know

A messenger sent me in a tropical storm

You were there in the winter, moonlight on the snow

And on Lily Pond Lane when the weather was warm

Sara, oh Sara

Scorpio Sphinx in a calico dress

Sara, Sara

You must forgive me my unworthiness

Now the beach is deserted except for some kelp

And a piece of an old ship that lies on the shore

You always responded when I needed your help

You gimme a map and a key to your door

Sara, oh Sara

Glamorous nymph with an arrow and bow

Sara, oh Sara

Don't ever leave me, don't ever go