سلام،این تاپیک رو بنده با اجازه دوستان قصد دارم به اورسون ولز ،اسطوره سینمای کلاسیک اختصاص بدم.همگی با ایشون آشنایی دارید.علاقه ویژه من به او در نام کاربریم هویداست.دیدم در این محفل که صحبت از خیلی قدیمیهای سینما میشه حیفه نامی از کسی نباشه که نگرش و تحوّلی اساسی در فیلم سازی رو رواج داد...خلاصه من در حدّی نیستم که راجع به این نابغه نظر بدم و احتیاجی به تعریف من از نخبگی او در امر رادیو،کارگردانی،بازیگری،ایده های تصویربرداری و ... نیست؛به نظرم دوستان اطّلاعات خوبی درباره این سینماگر دارن،خوشحال میشم بنویسید...

گویا کسی پیشقدم نشد... اشکالی نداره،خودم اوّل شروع میکنم:

زندگی:

اورسون جرج ولز زاده:ماه می(۶ مه ۱۹۱۵ - ۱۰ اکتبر ۱۹۸۵)،ویسکانسین.

وی پسر دوم خانواده بود و پدرش «ریچارد هِد ولز» تولیدکنندهٔ چراغ خودرو و مادرش «بئاتریس ایوز» یک پیانیست کنسرت بود. او مشکلاتی در کودکی‌اش داشت. در سال1919 والدینش از یکدیگر جدا شدند و او به شیکاگو کوچید. در آنجا پدرش تبدیل به یک الکلی شده بود و دیگر کار نمی‌کرد. در 10 مه 1924 مادرش چهار روز بعد از جشن تولد نه سالگی او، به علت بیماری یرقان فوت کرد. ریچارد ولز نیز در پانزده سالگی اورسن دار فانی را وداع گفت. اورسن در آن زمان تازه از مدرسهٔ پسرانهٔ تاد در ووداستک ایالت ایلینوی دانش‌آموخته شده بود. ولز بعدها در مصاحبه‌هایش اعلام داشت که احساس می‌کند که به پدرش خیانت کرده‌است و او را نادیده گرفته‌است.

پس از مرگ پدر موریس برنشتاین قیم او گردید. در تاریخ مسائلی مطرح است که در مورد درست بودن قیم بودن وی جای سؤال باقی می‌گذارد. برنشتاین در روسیه متولد شده‌بود و در سال 1890 به شیکاگو آمده‌بود و درس خوانده و پزشک موفقی نیز شده‌بود. در طی چندین سال او چندین همسر از جمله خوانندهسوپرانوی مشهور شیکاگو، ادیث میسِن اختیار کرده بود. ادیث از همسر قبلی خود جورجیو پولاچو که صاحب کارخانه بود جدا شده بود تا با موریس ازدواج کند. هر چند بعدها آنها از هم جدا شدند و ادیث دوباره با جورجیو ازدواج کرد. در سال 1930 موری در هایلندپارک زندگی می‌کرد و یک همسر و فرزند داشت. وی ادعا می‌کرد در ایالت ایلینوی متولد شده و والدینشنیویورکی بوده‌اند. در مدرسه تاد، ولز تحت تاثیرات مثبت از طرف راجر هیل قرار گرفت. راجر معلمی بود که بعدها مدیر تاد شد.

اورسون ولز به دلیل فعّالیت گسترده اش در تأتر،رادیو،فیلمسازی(کارگردانی،نویسندگی،تهیّه کنندگی و بازیگری) شناخته شده است.وی در ابتدا در سن 19 سالگی پا به عرصه حرفه ای تأتر نهاد و به ندرت با چند تأتر به نامهای:"وودو مکبث" و "روایت نمادگرایانه ژولیوس سزار" شناخته شد.بعده وارد رادیو شد و در سنّ 22 سالگی با یک کار عظیم به نام "جنگ دنیاها" توانایی اش را به خوبی در این زمینه نشان داد؛زیرا ابتدا مردم در واقعی بودن رویداد نمایش که راجع به حمله موجودات فضایی به زمین بود تردید داشتند و فکر میکردند روز قیامت شده است!در حالی که ذوق و سلیقه ولز آن هم در آن سن باعث شده بود اجرایی باورپذیر را ارائه کند و مردم را به اشتباه بیندازد!!

در سنّ 25 سالگی پس از چند فیلم کوتاه موفّق شد تا بتواند اطمینان جورج شافر مدیر کمپانی فیلم‌سازی ار.کی‌.او را به‌دست آورد و نخستین فیلم بلند خود را بسازد.شافر پیشنهادی به ولز داد که عموما به عنوان بزرگ‌ترین پیشنهادی که به یک فیلم‌ساز ناآزموده داده‌شده شناخته می‌شود: «کنترل کامل هنرمندان». و این فیلم "همشهری کین" بود که در 1941 ساخته شد و چند سال بعد در 1958 به‌عنوان یکی از بهترین دوازده فیلم تاریخ سینما شناخته ‌شد.این فیلم به جرأت میتوان گفت تحوّلی در کل فیلمسازی آن زمان ایجاد کرد و نگاه جدّی تری را به فیلمسازان بعد از اورسن ولز داد؛زیرا او با شجاعت و همراه ایده‌های نو برای روایت داستان در هالیوود بازنویسی کرد. این فیلم پر از ابتکارات تازه در تصویر برداری و صدا برداری بود. حتی گریم ولز که به طور متقاعد کننده‌ای سنش را چندین دهه بیشتر نشان می‌داد، انقلابی محسوب می‌شد. ولز در نقش «چارلز فاسترکین» تهیه‌کنندگی و کارگردانی فیلم را نیز به عهده داشت...

دیگر فیلمها:

به عنوان بازیگر/کارگردان

قلب‌های پیر - ۱۹۳۴

خیلی زیاد جانسون - ۱۹۳۸

همشهری کین - ۱۹۴۱

امبرسون‌های باشکوه - ۱۹۴۲

غریبه - ۱۹۴۶

بانویی از شانگهای - ۱۹۴۸

مکبث - ۱۹۴۸

اُتللو - ۱۹۵۲

آقای آرکادین - ۱۹۵۵

نشانی از شر -۱۹۵۸

محاکمه - ۱۹۶۳

ناقوس‌های نیمه شب -۱۹۶۶

قصه جاویدان - ۱۹۶۸

برای تقلید - ۱۹۷۵

طرف دیگر باد - ۱۹۷۵- نیمه تمام

به عنوان بازیگر

سفر به درون ترس - ۱۹۴۲

جین ایر - ۱۹۴۴

پسرها را دنبال کن - ۱۹۴۴

فردا برای همیشه‌است - ۱۹۴۶

جدالی در آفتاب - ۱۹۴۶

جادوی سیاه - ۱۹۴۹

مرد سوم - ۱۹۴۹

رز سیاه - ۱۹۵۰

دردسر در دره تنگ - ۱۹۵۳

سه پرونده جنایت - ۱۹۵۴

نهنگ سفید - ۱۹۵۶

مردی در سایه - ۱۹۵۷

ریشه‌های آسمان - ۱۹۵۸

تابستان گرم طولانی - ۱۹۵۸

اجبار - ۱۹۵۹

ترک در آینه - ۱۹۶۰

معبری به هنگ کنگ - ۱۹۶۱

داوود و گولیات - ۱۹۶۱

شاه شاهان - ۱۹۶۱ - راوی

داستان پادشاه - ۱۹۶۵

مردی برای تمام فصول - ۱۹۶۶

کازینو رویال - ۱۹۶۷

ستاره جنوبی - ۱۹۶۹

کچ-۲۲ - ۱۹۷۰

جزیره گنج - ۱۹۷۲

پروانه - ۱۹۸۱

آخرین فیلم اورسون ولز, طرف دیگر باد (The Other Side of the Wind) بعد از چهار دهه سرانجام بر روی پرده خواهد رفت. به گزارش نیویورک تایمز, پس از سال ها جنگ و مذاکره و حتی در برهه ای از زمان, مفقود شدن بخش های فیلم برداری شده ی اثر, این فیلم که به باور بسیاری از منتقدان, نامدارترین آفرینش سینمایی اکران نشده است, سی سال پس از درگذشت کارگردان و بازیگر محبوب سینما, اورسون ولز, مهمان پرده ی نقره ای خواهد شد.

این فیلم که به نوعی واگویه ای از شرایط خود ولز در چنگال صنعت بیرحم و زیاده خواه هالیوود است و بین سال های 1970 تا 1976 فیلمبرداری شده, ماجرای کارگردانی, با نقش آفرینی جان هیوستون, است که برای ساخت اثر خود با مشکلات فراوان از سوی استودیوهای هالیوود مواجه می شود. ولز که خود قربانی سیستم بیمار فیلم سازی آمریکا بود, بر سر تدوین فیلمی که بعد از همشهری کین ساخت, امبرسون های شکوهمند (1942), و همین طور فیلم سال 1947 خود, بانویی از شانگهای, با دخالت های بسیار روبرو گردید. سال ها بعد او برای تامین بودجه ی فیلم طرف دیگر باد, به کارهایی مثل بازیگری در تلویزیون و مذاکره با طیف وسیعی از سرمایه گذاران  روی آورد. یکی از این سرمایه گذاران, یکی از بستگان شاه سابق ایران بود که پس از نزاع با ولز بر سر هزینه های فیلم, در نهایت کنترل بخش های فیلم برداری شده ی کار را به نام  شرکت خود, آستروفور در دست گرفت.

این برداشت ها در پاریس نگهداری می شدند, ولی ولز توانست در سال 1975 به یک نوار چهل و پنج دقیقه ای از اثر دست یابد و تا زمان مرگش در سال 1985 به شکلی وسواس گونه به کار تدوین آن بپردازد؛ هر چند نتوانست در تکمیل فیلم یا بازپس گرفتن آنچه از کف داده بود,  توفیق یابد و این فیلم را به نقطه ی عطف کارنامه ی خود بدل سازد.

دست اندرکاران آماده سازی فیلم امیدوارند که بتوانند آن را برای درخشش بر روی پرده ی سینماها در روز ششم می که یکصدمین سالگرد تولد اورسون ولز است, مهیا سازند.

تصویر برداشت های فیلم که از سوی نیویورک تایمز منتشر شد

لینک خبر:

http://www.nytimes.com/times-insider/201...http://www.nytimes.com/times-insider/2014/10/30/finishing-orson-welless-last-

ا